If there is, it must be better than when alone.

จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเชื่อว่าการมีคนอยู่ข้างๆ นั้นควรเป็นสิ่งที่เติมเต็มและยกระดับชีวิตเราให้ดีขึ้นกว่าการอยู่คนเดียวจริงๆ หลายครั้งที่คนเรากลัวความโดดเดี่ยว จึงรีบเข้าหาความสัมพันธ์โดยข้ามความรู้สึกและความต้องการจริงๆ ของตัวเองไป จนบางครั้งเราเจอคนที่ไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้น แต่กลับทำให้รู้สึกแย่ลงกว่าเดิม ผมเคยลองใช้เวลาคนเดียวเพื่อสำรวจตัวเอง และพบว่าเมื่อเรารู้จักตัวเองดีแล้ว การเลือกที่จะมีใครสักคนในชีวิตต้องเป็นคนที่ช่วยผลักดันให้เราเติบโต รักและเคารพตัวเราอย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่ความรู้สึกชั่วครั้งชั่วคราวหรือเพื่อแก้เหงาเท่านั้น หัวใจสำคัญคือการตั้งมาตรฐานให้รักตัวเองและไม่ยอมเสี่ยงตัวเองกับความสัมพันธ์ที่ทำให้เรารู้สึกด้อยค่าหรือไร้ความสุข ถ้าคุณมีความสุขดีตอนอยู่คนเดียว ใครสักคนที่จะเข้ามาควรทำให้ชีวิตของคุณมีความหมายและอบอุ่นยิ่งขึ้น อีกเรื่องที่สำคัญคือการสื่อสารและเปิดใจต่อกันอย่างจริงใจ เพราะถ้าความสัมพันธ์ไม่ได้เปิดโอกาสให้คุณแสดงความรู้สึกที่แท้จริง การอยู่คนเดียวอาจจะดีกว่าเสมอ สำหรับใครที่กำลังลังเลอยู่ อยากให้ลองตั้งคำถามกับตัวเองว่า คนที่คุณเข้าสัมพันธ์ด้วยทำให้คุณเป็นตัวเองเวอร์ชันที่ดีที่สุดหรือเปล่า ถ้าใช่ก็ถือว่าคุณได้พบสิ่งดีๆ แล้ว แต่ถ้าไม่ ก็อย่ากดดันตัวเองจนเสียความสุขในชีวิต