การเป็นคนตัวเตี้ยเวลาที่ต้องขึ้นรถสาธารณะมักมีเรื่องราวสุดฮาที่หลายคนเจอกันบ่อยๆ อย่างเช่น ยืนไม่ค่อยถึงราวจับ หรือมองเห็นอะไรได้น้อยกว่าเพื่อน ทำให้บางครั้งเราต้องใช้วิธีคล่องตัวและอารมณ์ขันในการปรับตัว เช่น การเลือกยืนในจุดที่เห็นชัด หรือหาจังหวะเว้นที่เพื่อให้เดินทางได้สะดวกขึ้น เคยมีครั้งหนึ่งตอนผมขึ้นรถเมล์ กำลังยืนหาเสาที่เหมาะสมเพราะสูงไม่ถึงราวจับบ้างเลยต้องพยายามยกมือจับราวที่ใกล้ที่สุด แต่ก็ไม่ได้ถนัดเท่าไร ก็รู้สึกฮาขำตัวเองไปด้วย นอกจากนี้ ยังมีความรู้สึกประทับใจที่บางครั้งคนรอบข้างเองก็มักจะเข้าใจและช่วยเหลือ เช่น การยื่นที่นั่งให้ หรือช่วยจับของให้เมื่อเห็นว่าเราขยับลำบาก นอกจากนี้ คำว่า "ERMA" ที่อาจจะเห็นในบางภาพหรือมุก คือตัวอย่างของการแสดงออกทางภาพหรือตัวหนังสือที่สร้างความตลกใจในสถานการณ์เหล่านี้ ทำให้หลายครั้งการเผชิญสถานการณ์ที่ดูเหมือนยากลำบากบนรถเมล์ กลายเป็นเรื่องราวน่ารักและขบขันที่สามารถเล่าขานและแชร์ประสบการณ์กับเพื่อนๆ ได้ สุดท้าย อยากบอกว่าไม่ว่าเราจะตัวสูงหรือต่ำ ทุกๆ คนมีเรื่องราวน่ารักๆ ในชีวิตประจำวันเสมอ การมีอารมณ์ขันและมุมมองที่ดีช่วยให้วันธรรมดากลายเป็นวันที่สนุกและอบอุ่นมากขึ้น