รีวิวหนังสือเดนดาว NEVER DIE ดีจริงมั้ย?

ถ้าใครกำลังหา “เดนดาว รีวิว” เพื่อเช็กก่อนซื้อ/ก่อนอ่าน บอกเลยว่าเล่ม NEVER DIE เป็นแนวที่อ่านแล้วมีอารมณ์ร่วมแบบแปลก ๆ คือไม่ได้หวือหวาตลอดเวลา แต่มีจังหวะที่กระแทกใจเป็นระยะ จนเราเข้าใจคำว่า “มันไม่ตาย” ในความรู้สึกจริง ๆ (ในแง่ความทรงจำ/บาดแผล/ความรักที่ค้างอยู่) เลยให้ 9.5/10 แบบไม่ลังเล โทนเรื่องสำหรับเราออกแนววัยรุ่น-ชีวิต-ความสัมพันธ์ มีความกวน ๆ แทรกอยู่ ทำให้บรรยากาศไม่หม่นจนเกินไป โดยเฉพาะคาแรกเตอร์ “ไอหนุ่มกวนทีน” ที่ทำให้หลายฉากอ่านแล้วต้องหยุดยิ้ม แต่ในความกวนมันเหมือนมีอะไรซ่อนอยู่ เหมือนคนที่แอบรู้ตัวว่าตัวเองรู้สึกอะไร แค่ไม่พูดตรง ๆ จุดนี้แหละที่ทำให้เราเผลออิน เพราะมันเหมือนคนจริง ๆ ที่เจออะไรหนัก ๆ แล้วใช้มุก/คำพูดเป็นเกราะ เรื่อง “สปอย” เราไม่ขอเล่าซีนแบบระบุชัดนะ เพราะมีบางช่วงที่ถ้าได้ไปเจอเองจะฟินกว่า แต่ขอบอกเป็นแนวทาง: จะมีฉากที่หลายคนอ่านซ้ำแน่นอน (เราเองก็กลับไปอ่านซ้ำ) เพราะบทสนทนามันคมมาก แบบโยนประโยคมาแล้วค้างในหัว เหมือนประโยคสั้น ๆ ที่ไปแตะ “สิ่งที่ยังติดใจของเรา” ได้พอดี ใครชอบงานเขียนที่มีประโยคให้จด/ให้แคป เล่มนี้ตอบโจทย์ ถ้าอยากรู้ว่าเหมาะกับใคร: เหมาะกับคนที่ชอบความสัมพันธ์ที่ไม่หวานเลี่ยน แต่มีความลึก มีชั้นเชิงของความรู้สึก และชอบอ่านแล้วได้คิดต่อเรื่องการเผชิญหน้ากับอดีต/ความเจ็บปวดในแบบของตัวเอง เรารู้สึกว่าเรื่องนี้ให้กำลังใจแบบไม่ยัดเยียด มีโมเมนต์ที่เหมือนบอกเราว่า “เทอคือคนเก่งนะ” ที่ผ่านมาได้ถึงตรงนี้ ทริคอ่านให้สนุกขึ้น (สำหรับเรา): อ่านแบบไม่รีบ ปล่อยให้บทสนทนาได้ทำงาน แล้วลองสังเกตว่าแต่ละตัวละครใช้ “คำพูด” ปกปิดอะไรอยู่ บางประโยคเหมือนพูดเล่น แต่จริง ๆ หนักมาก สุดท้าย ใครอ่านแล้วรู้สึกต่างจากเรา หรือมีฉากโปรดคนละซีน มาแชร์กันได้นะ แต่อย่าเพิ่งสปอยกันแรง เดี๋ยวคนที่จะไปอ่านเสียอรรถรส!