❓“จ้างสัญญาชั่วคราวซ้ำๆ จ่ายค่าชดเชยทุกรอบ…
แบบนี้ถือว่า ‘จบกันจริง’ ไหม?”
หลายกิจการเชื่อว่า
“จบสัญญา = จ่ายค่าชดเชย = จบความรับผิดชอบ”
แต่คดีจริงจากศาลฎีกากลับบอกว่า
คิดแบบนี้… อาจต้องควักเงินเพิ่มย้อนหลัง 💸
🎧คลิปนี้เล่าให้ฟังแบบง่ายมาก
ว่า ทำไมจ่ายไปแล้ว 👉 ยังไม่จบ
⸻
📌 เรื่องนี้เกิดจากอะไร?
• ลูกจ้างทำงาน เกือบ 5 ปี
• แต่ถูกจ้างเป็น สัญญา 10 เดือน ซ้ำกัน 6 ฉบับ
• ทุกครั้งที่หมดสัญญา 👉 นายจ้างจ่ายค่าชดเชยให้ ครั้งละ 1 เดือน
นายจ้างคิดว่า
“จ่ายครบทุกงวดแล้ว ไม่มีอะไรติดค้าง”
แต่ลูกจ้างไม่คิดแบบนั้น ❗
⸻
⚖️ ศาลวินิจฉัยว่าอย่างไร?
ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
และ ศาลฎีกาวางแนวเดียวกัน
🔍 ประเด็นสำคัญ
• งานที่ทำ = งานต่อเนื่องในกระบวนการผลิต
• การทำสัญญาแยกหลายช่วง
👉 กฎหมายให้นับอายุงานรวมกัน
📖 อ้างอิง:
• พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541
มาตรา 17, 20, 118
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1198/2567
⸻
💰 ตัวเลขที่ทำให้นายจ้าง “พลาด”
• อายุงานรวม = เกิน 3 ปี แต่ไม่ถึง 6 ปี
• ค่าชดเชยที่กฎหมายกำหนด = 180 วัน (6 เดือน)
• ต้องคำนวณจา ก เงินเดือนสุดท้าย
แต่…
นายจ้างจ่ายแบบ “ทยอย”
ตามเงินเดือนเก่าๆ ที่ต่ำกว่า
📌 ผลคือ
ต้องจ่าย “ส่วนต่าง” เพิ่มอีก พร้อมดอกเบี้ย
⸻
⚠️ บทเรียนสำหรับเจ้าของกิจการ
• จ่ายค่าชดเชยเป็นงวดๆ
👉 ไม่ทำให้ภาระสิ้นสุดเสมอไป
• ถ้างานเป็นงานหลักของธุรกิจ
👉 ความเสี่ยงเรื่อง “นับอายุงานรวม” สูงมาก
• สุดท้ายอาจ
❌ ไม่ประหยัด
❌ ไม่จบ
❌ เสียเวลาขึ้นศาล
⸻
👉 สรุป
สัญญาจบได้จริง
แต่ เงินอาจยังไม่จบ
ถ้าโครงสร้างการจ้างไม่ถูกตั้งแต่แรก
⸻
📌 แหล่งที่มา
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1198/2567
• พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 17, 20, 118
👉 เนื้อหานี้เป็นการให้ข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำปรึกษาท างกฎหมายเฉพาะกรณี
⸻
═════════════
📌
หลายคดีแรงงาน เริ่มจาก
“ข้อมูลเวลาและอายุงานไม่ชัด”
ถ้าคุณอยาก
• เก็บเวลาทำงานเป็นระบบ
• ลดความเสี่ยงการคำนวณผิด
• มีหลักฐานชัดเจนตั้งแต่วันแรก
🌐 ดูรายละเอียดได้ที่
👉 https://digitalscanth.com/wf200/
เครื่องสแกนลายนิ้วมือ & ใบหน้า
พร้อมโปรแกรมเงินเดือน Digitalscan
✅ จ่ายครั้งเดียว ไม่มีรายเดือน
📲 Line: @digitalscan
👉 https://lin.ee/2cYeMwI
ปรึกษาฟรีได้ทุกวัน 😊
จากประสบการณ์การทำงานในหลายบริษัทที่ใช้สัญญาชั่วคราวซ้ำๆ พบว่าเจ้าของกิจการส่วนใหญ่มองว่าสัญญาจ้างงานแต่ละครั้งที่จ่ายค่าชดเชยครบตามที่กฎหมายกำหนด แสดงว่าบทบาทของนายจ้างได้สิ้นสุดตรงนั้นแล้วและไม่ต้องรับผิดชอบเพิ่ม แต่ในความเป็นจริงโดยเฉพาะกรณีที่งานนั้นเป็นงานต่อเนื่องสำคัญในกระบวนการผลิตหรือบริการ หากสัญญาหลายช่วงถูกทำซ้ำกันโดยไม่มีการพิจารณานับอายุงานรวมตามกฎหมาย แทนที่จะประหยัด กลับต้องเสี่ยงเสียเงินค่าชดเชยส่วนต่างในภายหลังพร้อมดอกเบี้ย ซึ่งทำให้ภาระของนายจ้างสูงกว่าที่คาดคิดมาก ผมเคยเห็นเจ้าของกิจการหลายท่านที่ไม่ได้เก็บเวลาการทำงานหรือข้อมูลอายุงานของพนักงานอย่างเป็นระบบ ทำให้ในวันที่มีปัญหาไม่สามารถใช้ข้อมูลชัดเจนจากระบบบริหารงานบุคคลสนับสนุนการเจรจาหรือคดีความได้ และส่งผลให้ฝ่ายแรงงานยื่นฟ้องเรียกร้องสิทธิ์ตามกฎหมายทั้งค่าชดเชยและดอกเบี้ยเงินค่าชดเชยย้อนหลังได้ง่ายขึ้น ในฐานะคนทำงาน HR แนะนำว่าการเลือกใช้ระบบสแกนนิ้วมือหรือสแกนใบหน้าที่ช่วยเก็บข้อมูลเวลาเข้างานและอายุงานได้อย่างถูกต้องและเป็นระบบ สามารถลดความเสี่ยงจากข้อพิพาทแรงงานและลดภาระการจ่ายค่าชดเชยที่ไม่ถูกต้องได้จริง ระบบเหล่านี้ไม่เพียงช่วยให้การคำนวณเงินเดือนและค่าชดเชยเป็นไปอย่างแม่นยำเท่านั้น แต่ยังช่วยเก็บหลักฐานชัดเจนตั้งแต่วันแรกของการทำงาน ส่วนสำคัญที่หลายกิจการมองข้ามนั่นเอง สุดท้าย การทำความเข้าใจคำพิพากษาศาลฎีกาที่ระบุถึงการนับอายุงานรวมในกรณีทำสัญญาชั่วคราวซ้ำ ๆ นั้นมีความสำคัญอย่างมากเพื่อให้เจ้าของกิจการวางโครงสร้างการจ้างงานอย่างถูกต้อง ลดความเสี่ยงเสียเงินก้อนโตในระยะยาว และหลีกเลี่ยงการเสียเวลาและทรัพยากรกับคดีความที่ไม่จำเป็น
