ใครเสิร์ชคำว่า “กล้วยทอดคุณย่าไฮโซ” แล้วอยากรู้ว่ามันไฮโซยังไง บอกเลยว่าความไฮโซของร้านนี้สำหรับเราไม่ใช่ความหรู แต่เป็นความใส่ใจแบบบ้านๆ ที่ทำออกมาเนี๊ยบมาก ตั้งแต่หน้าร้านไปจนถึงของทอดที่จัดใส่กระดาษรองตะกร้าพร้อมใบเตย กลิ่นหอมขึ้นทันทีตั้งแต่ยืนรอหน้าร้าน สิ่งที่สะดุดตาคือบรรยากาศ “ครัวสังกะสีเก่า” หรือสไตล์แผงขายของที่ทำจากไม้กับสังกะสี มีหลังคาสังกะสี โคมไฟแขวน และกันสาดสีเขียว ให้ฟีลร้านริมทางยุคก่อน แต่ดูสะอาดและจัดเป็นระเบียบ พื้นหน้าร้านเป็นคอนกรีตยื่นออกมาพอดีสำหรับยืนสั่ง-ยืนรอ ไม่เบียดกันมาก (วันที่เราไปมีคนยืนด้านในร้านเตรียมของตลอด) เมนูที่เราได้ชิมมีทั้งกล้วยทอดแบบชิ้นยาวโรยงาขาว, กล้วยไข่ทอดเป็นลูกกลมๆ และมันทอดสีม่วงกับสีส้ม สีสวยมากแบบเห็นแล้วอยากหยิบทันที จุดที่ชอบคือของทอดดู “เพิ่งขึ้นจากกระทะ” ไม่อมน้ำมัน กรอบนอกนุ่มใน และมีความหอมใบเตยติดปลายจมูก กินตอนร้อนๆ คือฟินสุด ทริกส่วนตัวเวลาซื้อกล้วยทอด/มันทอดให้กรอบนาน: เราจะขอให้ร้านแยกถุง หรือไม่ก็เปิดปากถุงให้มีอากาศนิดนึงตอนเดินทางกลับบ้าน เพราะถ้าปิดสนิท ความร้อนจะทำให้ไอน้ำขังแล้วหายกรอบเร็ว อีกอย่างคือถ้าจะกินทีหลัง แนะนำอุ่นในหม้อทอดลมหรือเตาอบสัก 3–5 นาที กรอบกลับมาใกล้เคียงตอนซื้อใหม่ๆ ใครตั้งใจตามรอย แนะนำไปช่วงบ่ายๆ หน่อย โอกาสได้ของทอดใหม่มีสูง และถ่ายรูปหน้าร้านไม้สังกะสีสวยๆ ได้ด้วย โดยรวมเรารู้สึกว่าร้านนี้ให้ความรู้สึก “ธรรมดาที่พิเศษ” สมชื่อที่หลายคนเรียกติดปากว่าไฮโซจากคุณภาพและความตั้งใจจริงๆ