ในฐานะคนที่มีบุคลิกเป็น Introvert ผมอยากจะแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวเกี่ยวกับการเดินทางของชีวิตที่หลายครั้งถูกมองว่าช้า หรือไม่เร่งรีบ แต่แท้จริงแล้วเป็นการเลือกทางเดินที่เหมาะสมกับตัวเองมากกว่า สำหรับผม ความสำคัญไม่ได้อยู่ที่ความเร็วของการเดินทาง แต่เป็นความยั่งยืนและความรู้สึกผ่อนคลายที่ได้ระหว่างทาง การที่ Introvert ไม่ชอบเร่งรีบ ไม่ได้แปลว่าขาดความสามารถ เพียงแต่เราเลือกที่จะไม่เดินในทางที่ต้องฝืนใจทุกวัน เพราะการเดินไปบนเส้นทางที่ไม่ตรงกับตัวเองจะทำให้เหนื่อยและหมดไฟเร็วกว่าที่คิด ผมเคยลองฝืนใจเดินตามทางที่คนอื่นคาดหวัง แต่พบว่าไม่สามารถรักษาความตั้งใจไปได้ไกล เพราะไม่มีแรงจูงใจที่แท้จริง และรู้สึกว่าเดินไปอย่างไร้จุดหมาย ในขณะที่เมื่อผมหาเส้นทางที่เป็นตัวเองจริงๆ รู้สึกสะดวกใจและยังมีแรงทำต่อในวันพรุ่งนี้ได้อีกมาก นอกจากนี้ การเลือกที่อยู่กับทางที่เราไปได้นาน ยังเป็นการรู้จักตัวเองอย่างลึกซึ้ง รู้ถึงข้อจำกัดและความชอบของตัวเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ความอ่อนแอแต่คือความเข้มแข็งในแบบของ Introvert สุดท้าย ผมอยากบอกว่าการไม่ได้รีบเร่งแต่ไม่หยุดเดินนั้น คือการเคารพในจังหวะของตัวเอง และเชื่อว่าทุกคนมีเส้นทางที่เหมาะสมสำหรับตนเอง เพียงแต่เราต้องเปิดใจและอดทนเดินไปตามทางนั้นในแบบของเราเอง