About the yen. # 20260116
Big picture summary
The weakening of the Japanese yen from about 80 to 155 to 160 yen per dollar was not a mistake or a failed control, but a state policy decision to stabilize the overall economic system.
Japan chose "slow break" instead of "hard break."
Why does Japan have to choose like this?
If the system is allowed to adapt, it hurts.
• Mass unemployment
• The company fell into dominoes.
• Social unrest
The government therefore chose
• Very low interest
• Continuous economic injection
• Allow weak currency
The goal is to allow the system to walk even if the performance is not very large.
Who benefits?
When the currency is weak,
• Exporters compete better
• Company profits look higher in the eyes of foreign investors
• Domestic assets look "cheap" for foreign countries
• Debt burden decreases in purchasing power
The group that benefits is
Large companies, investors, asset owners and businesses with cash flow.
Who paid the price?
The cost of this policy has been pushed to
• Savers
• Salary man (wages grow slower than living expenses)
• Retired
The money didn't disappear, but the buying power was sucked out a little bit at a time.
The core of this story
This is not a headline crisis.
It's a quiet transfer of wealth.
From
People hold cash and fixed income.
To
People hold inflation-adjusted assets and income.
The danger is
Most people are used to it and do not resist.
Lessons that other countries should understand
When
• High debt
• Slow growth
• Leaders choose short-term stability
The currency often doesn't break in one night.
But it will gradually weaken.
Japan is not broken.
But it's showing where the world might go next.
The rich are not afraid of the weak currency because they already planned it.
The ones who don't adapt bear the cost.
จากประสบการณ์ที่ได้ติดตามพัฒนาการของค่าเงินเยนในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ผมมองว่าแนวทางที่ญี่ปุ่นเลือกใช้โดยตั้งใจให้ค่าเงินอ่อนลงแบบค่อยเป็นค่อยไป เป็นกลยุทธ์ที่มีความสมดุลระหว่างการรักษาเสถียรภาพเศรษฐกิจและการป้องกันไม่ให้เกิดวิกฤตแรงจนกระทบต่อสังคม ในฐานะคนที่ได้ศึกษาผลกระทบของนโยบายนี้อย่างละเอียด เรื่องที่น่าสนใจคือ วิธีการจัดการกับหนี้สินของประเทศและการโอนย้ายอำนาจซื้อผ่านค่าเงินอ่อนนั้น ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่คือการวางแผนระยะยาวเพื่อช่วยให้ระบบเศรษฐกิจเดินต่อไปได้ แม้ประสิทธิภาพโดยรวมหรือการเพิ่มผลผลิตจะไม่สูงเท่าที่ควร ผมสังเกตว่ากลุ่มที่ได้ประโยชน์จากนโยบายนี้เป็นกลุ่มผู้ถือครองสินทรัพย์ขนาดใหญ่ บริษัทต่างชาติ และนักลงทุนที่มองเห็นโอกาสในการลงทุน โดยเฉพาะผู้ส่งออกที่สามารถแข่งขันในตลาดโลกได้ดีขึ้นเพราะค่าเงินอ่อนลง ในขณะเดียวกัน กลุ่มคนออมเงิน มนุษย์เงินเดือน และผู้เกษียณที่รายได้ไม่สามารถปรับตามเงินเฟ้อได้ กลับเป็นกลุ่มที่แบกรับต้นทุนโดยตรง เรื่องนี้สอนให้เห็นว่าการวางแผนนโยบายเศรษฐกิจที่มุ่งเน้นความมั่นคงระยะสั้นอาจทำให้เกิดการแบ่งแยกทางเศรษฐกิจในสังคมได้อย่างลึกซึ้ง และอาจเงียบจนคนทั่วไปไม่ทันสังเกตหรือไม่กล้าต่อต้าน เพราะความชินชากับสถานการณ์เดิมๆ นอกจากนี้ ผมยังเห็นว่าประสบการณ์ของญี่ปุ่นให้บทเรียนสำคัญสำหรับประเทศอื่นๆ ที่เผชิญกับปัญหาหนี้สาธารณะสูงและการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ต่ำ เมื่อผู้นำเลือกวิถีการแก้ไขปัญหาแบบค่อยเป็นค่อยไป ค่าเงินจะไม่พังในทันที แต่จะเสื่อมลงอย่างช้าๆ ซึ่งเปิดโอกาสให้เกิดการโอนย้ายความมั่งคั่งระหว่างกลุ่มคนในสังคมอย่างเงียบๆ สุดท้าย ผมคิดว่าเราควรตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจในมุมนี้และเตรียมตัวให้พร้อมปรับตัว ไม่ว่าคุณจะเป็นเจ้าของสินทรัพย์ นักลงทุน หรือผู้มีรายได้ประจำ เพราะการไม่ปรับตัวคือภาระที่ต้องแบกรับในยุคนี้ที่เศรษฐกิจโลกกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว