เคยมีช่วงเวลาที่รู้สึกว่าไม่ชอบตัวเองเลย บางวันก็ตั้งคำถามกับตัวเองว่าทำไมเป็นแบบนี้ ทำไมจึงรู้สึกไม่พอใจในตัวเอง ทั้งที่คนอื่นอาจมองว่าเราก็เหมือนคนทั่วไป แต่อยู่ๆ ความรู้สึกเหล่านั้นกลับเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนและวิตกกังวล ในบางครั้ง การที่เราไม่ชอบตัวเอง อาจทำให้เราหันไปหาใครบางคนเพื่อเติมเต็มช่องว่างในใจ เช่นเดียวกับประโยคที่ว่า "ไม่ชอบตัวเองเลยชอบเทอแทนได้ป่ะ" นั่นคือการยอมรับทางอ้อมว่าคนรอบข้างอาจเป็นแหล่งความสุขและกำลังใจให้เราได้ จากประสบการณ์ส่วนตัว การเปิดใจพูดคุยกับเพื่อนหรือคนที่เราไว้ใจเกี่ยวกับความรู้สึกเหล่านี้ช่วยได้มาก เพราะนอกจากได้รับคำแนะนำหรือมุมมองใหม่ๆ เรายังได้รู้สึกว่าไม่ได้อยู่คนเดียวกับความรู้สึกนี้ นอกจากนี้ การทำสิ่งที่รัก หางานอดิเรก หรือกิจกรรมที่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้น ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยเยียวยาจิตใจ เช่น การออกกำลังกาย การอ่านหนังสือ หรือแม้แต่การเขียนบันทึกความรู้สึก ความสำคัญคือการให้โอกาสตัวเองได้เรียนรู้และเติบโตจากความรู้สึกเหล่านั้น สุดท้ายนี้ อยากบอกว่า "ทุกคนล้วนผ่านช่วงเวลาที่ไม่ชอบตัวเองกันทั้งนั้น" แต่การยอมรับและรักตัวเองในแบบที่เป็น ถือเป็นก้าวแรกที่สำคัญที่สุดสำหรับความสุขในอนาคต