บางทีก็เขินแม่บ้านตัวเองนะ

หลายครั้งที่ฉันก็รู้สึกเขินกับตัวเองเวลาที่อยู่ในบทบาทแม่บ้านในบ้านของฉันเอง เพราะบางวันเราก็ทำตัวเหมือน 'คุณนายทั่นหนึ่ง' ที่ต้องจัดการทุกอย่างให้เป็นระเบียบเรียบร้อย แม้ว่าบางทีจะรู้สึกว่าตัวเองดูไม่เข้ากับภาพลักษณ์นี้ก็ตาม ก็นี่แหละค่ะ เรื่องชุดนอนตัวโปรดของฉันคือสิ่งที่สะท้อนความเป็นแม่บ้านและความเป็นตัวเองได้ชัดเจนมากที่สุด เพราะบางครั้งชุดนอนตัวนั้นกลับมีสภาพที่ดูน่าสงสารมาก ๆ ทั้งขาดบ้าง กางเกงนอนเอวยานบ้าง แต่ก็ไม่อยากซื้อใหม่เพราะติดใจความสบายของมันมาก จนต้องหาทางแก้ไขแบบลุย ๆ ด้วยการเอายางมัดแกงมารัดเอวแทนยางยืดที่เสียไป ทำให้ทุกครั้งเวลามีเพื่อนมาบ้าน ฉันก็จะรู้สึกเขิน ๆ ว่าจะกล้าใส่ชุดนอนแบบนี้หรือเปล่า เพราะกลัวไม่สุภาพหรือดูไม่ดีพอ อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกนี้กลับทำให้ฉันรู้สึกว่าแม่บ้านในบ้านนั้นก็เป็นเหมือนคุณนายที่ต้องดูแลบ้านและคนในครอบครัวให้ดีที่สุด ถึงแม้ว่าจะต้องเจอกับเรื่องน่าขันเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวันที่ทำให้เราหัวเราะและรู้สึกผูกพันกับบทบาทนั้นมากขึ้น และที่สำคัญคือการเป็นแม่บ้านไม่ได้แปลว่าเราจะต้องดูดีตลอดเวลา หรือว่าต้องมีทุกอย่างสมบูรณ์แบบเสมอไป เพราะความเรียบง่ายและความสบายใจในชีวิตประจำวันต่างหากที่ทำให้เรามีความสุขจริง ๆ จากประสบการณ์นี้ ฉันอยากแชร์ให้เพื่อน ๆ ที่อาจจะรู้สึกว่าการดูแลบ้านหรือการใส่ใจในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ สำคัญและมีคุณค่ายิ่งกว่าที่คิดมาก มันทำให้เราเห็นคุณค่าในตัวเองและคนรอบข้างอย่างแท้จริง สุดท้ายนี้ก็อยากให้ทุกคนเห็นว่าการเป็นแม่บ้านที่บ้านตัวเองนั้น ไม่ใช่เรื่องน่าอาย หรือทำให้รู้สึกเขิน แต่คือบทบาทที่เต็มไปด้วยความรักและเรื่องราวที่มีสีสันในชีวิตประจำวันที่น่าจดจำทีเดียวค่ะ