น้อยใจ
เลี้ยงลูกมาทั้งชีวิต… แต่บางทีคำพูดของพ่อแม่ กลับไม่มีค่าสักเท่าคำขอเงิน 💔
เหนื่อยไม่เท่าไหร่ แต่น้อยใจตรงที่ลูกไม่เคยฟังกันเลย
พ่อแม่ขอให้ช่วยงานบ้านนิดหน่อย ลูกบอกเหนื่อย แต่พอขอเงินไม่เคยบอกเหนื่อยเลยนะ
บางทีไม่ได้อยากได้อะไรจากลูกมาก… แค่อยากให้ช่วยกันบ้างก็พอ
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ผมได้ผ่านการเป็นพ่อแม่มามากปี พบว่าความรู้สึกน้อยใจที่เกิดขึ้นนั้นมักไม่ได้มาจากเรื่องเงินเป็นหลัก แต่เป็นเรื่องของความรู้สึกว่าเราไม่ได้รับความร่วมมือหรือความเข้าใจในเชิงของงานบ้านและหน้าที่เล็กๆ น้อยๆ ที่พ่อแม่อยากให้ลูกช่วย บางครั้งลูกอาจจะไม่ได้ตั้งใจไม่ช่วยเพราะความเหนื่อย แต่เพราะมองไม่เห็นความสำคัญของการช่วยกันในครอบครัว ผมลองเปลี่ยนวิธีสื่อสารจากการบังคับเป็นการพูดคุย เปิดใจเล่าให้ลูกฟังว่าการช่วยงานบ้านจะทำให้ทุกคนในบ้านมีความสุขและรู้สึกว่าได้รับการดูแลร่วมกันมากขึ้น และตั้งกติกาง่ายๆ เช่น ให้ช่วยงานบ้านวันละเล็กน้อยในช่วงเวลาที่เหมาะสม เมื่อผมทำอย่างนี้เห็นว่าลูกเริ่มเข้าใจและอาสาช่วยงานบ้านมากขึ้นโดยไม่ต้องขอซ้ำๆ อีกข้อที่ผมพบคือความคิดแบบวัยรุ่นที่อยากมีอิสระและไม่ถูกบังคับจะทำให้รู้สึกต่อต้านได้ เมื่อเข้าใจจุดนี้ก็ควรหาจังหวะพูดคุยในเวลาที่ลูกสบายใจและรับฟังความคิดเห็นของเขาไปด้วย สุดท้าย การแสดงความรักและยอมรับความเหนื่อยของลูกในเรื่องอื่นๆ ควบคู่ไปกับการขอความช่วยเหลือ ก็เป็นอีกแนวทางที่ช่วยลดความน้อยใจลงได้ เพราะทุกคนต่างมีความรู้สึกและภาระใจของตัวเอง ยิ่งถ้าลูกเห็นว่าเราเข้าใจกัน พวกเขาจะยิ่งมีใจช่วยบ้านเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน
🥰