Review of novel Y, he called me a villain.

ใครกำลังหานิยายวายที่ “พระเอกหล่อ รวย เรียนวิศวะ” และอยากได้เรื่องที่อ่านได้ยาว ๆ แบบจบแล้ว แถมไม่ต้องกังวลเรื่องติดเหรียญ—เรื่อง “เขาเรียกผมว่าวายร้าย” เป็นอีกเรื่องที่เราอ่านเพลินมากค่ะ สิ่งที่เราชอบที่สุดคือคาแรกเตอร์พระเอก เขามาแนวคุณชาย/ตัวท็อปแบบเท่ ๆ แต่มีความกวนและขี้แซว ทำให้หลายซีนออกมาเป็นคอมเมดี้เบา ๆ อ่านแล้วหลุดขำได้จริง โดยเฉพาะโมเมนต์ที่เหมือนเขาจะคุมเกมเก่งไปหมด แต่พอเป็นเรื่องความรู้สึกกลับพังเอง…ฟีล “เก่งทุกเรื่องยกเว้นเรื่องหัวใจ” คือใช่เลย พล็อตโดยรวมไม่ได้ทำให้รู้สึกหนักหรือเครียดจนเกินไป เราว่าจังหวะเล่าเรื่องกำลังดี มีทั้งช่วงน่ารัก ๆ และช่วงที่ชวนลุ้นความสัมพันธ์ (แบบลุ้นว่าเมื่อไหร่จะยอมรับใจตัวเองสักที!) ถ้าใครชอบแนวพระเอกงานดี ฐานะดี เรียนสายวิศวะ มีความมั่นหน้าแต่แพ้ทางความรัก เรื่องนี้น่าจะตอบโจทย์ อีกจุดที่อยากป้ายยาเพิ่มคือ “ตอนพิเศษคู่รอง” คือทำถึงมาก ๆ สำหรับเราเป็นของแถมที่คุ้มค่า อ่านแล้วใจฟูแบบไม่อยากให้จบเลย คู่รองมีเสน่ห์คนละแบบกับคู่หลัก ทำให้เรื่องดูมีมิติขึ้น และช่วยเติมความหวาน/ความน่ารักให้ครบแพ็ก ถ้าถามว่าเหมาะกับใคร: เหมาะกับคนที่อยากได้วายอ่านสบาย ๆ เน้นความฟินและความตลกกวน ๆ ของพระเอก แต่ก็ยังมีพัฒนาการความสัมพันธ์ให้ตามเชียร์ ไม่ต้องใช้พลังสมองเยอะ อ่านก่อนนอนคือเพลินมาก ทริคของเราเวลาเริ่มอ่าน: แนะนำอ่านรวดเดียวช่วงแรกสัก 3–5 ตอนเพื่อจับจริตตัวละคร จะยิ่งอินกับมุกและความ “ปากแข็งใจอ่อน” ของพระเอก แล้วพอถึงช่วงหลังจะยิ่งอยากรู้ว่าเขาจะคลี่คลายความรู้สึกยังไงค่ะ