เวลาเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเผชิญอย่างเลี่ยงไม่ได้ และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับผมคือความไม่หยุดนิ่งของมัน เวลาไม่เคยรอใคร ไม่ว่าจะเราจะเร่งรีบหรือเดินช้า วันเวลาจะเดินไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่ ไม่มีการประนีประนอมใดๆ เช่นเดียวกับที่เคยกลัวผีตอนเด็กๆ แต่พอโตขึ้นกลับรู้สึกว่าเวลาต่างหากที่เป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลก เพราะมันไม่เคยปล่อยโอกาสให้เราหลงเหลือได้เลย ผมเชื่อว่าเวลาเป็นสิ่งที่แฟร์มาก ยุติธรรมมากต่อตัวเราเอง เพราะทุกคนมีเวลาเท่ากันไม่มีใครมากกว่าหรือน้อยกว่า มันทำให้เราเห็นคุณค่าของการใช้เวลาในแต่ละวันอย่างแท้จริง การเดินช้าหรือเร็วไม่สำคัญเท่ากับการไม่หยุดเดินไปข้างหน้า ต่อให้วันนี้รู้สึกว่าเดินช้า บางทีการเดินอย่างไม่หยุดก็ทำให้เราเข้าใกล้ความสำเร็จได้มากกว่าการหยุดนิ่ง ผมอยากแนะนำให้ทุกคนลองสำรวจตัวเองและทบทวนเกี่ยวกับเวลาที่ผ่านไปในแต่ละวัน ว่าเราใช้เวลานั้นให้มีความหมายแค่ไหน บางทีแค่การหันมามองเวลาด้วยความเคารพ และตั้งใจที่จะใช้มันอย่างเต็มที่ ก็อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตได้มากกว่าที่คิด ความรู้สึกที่ว่าเวลาไม่ยอมให้เราเดินช้าหรือหยุด สามารถเป็นแรงผลักดันที่ทำให้เรากล้าลงมือทำตามฝันอย่างจริงจัง เวลาจึงไม่ใช่ศัตรูที่น่ากลัว แต่เป็นครูที่ยุติธรรมและเข้มงวด ที่สอนให้เรารู้จักคุณค่าของชีวิตและการไม่ยอมแพ้กับสิ่งใดๆ