世界石油危機-タイは何を打つのか?
シンプルなグラフを説明してください。
バザーを想像してみてください。野菜の配達車の半分が1日に来ても、買い手は変わらず、野菜の価格はすぐに上昇します。
石油も同じです。
このグラフは、過去60年間で、世界の石油が突然消えるたびに、価格が毎回2倍になったことを示しています。
❇1973→中東戦争→1年で4回の石油増産
❇1979→イラン革命→歴史上最高の価格で浸透
❇2022→ロシアによるウクライナ侵攻→再び価格が急騰
そして今、世界は1973年の2倍の石油を使用しています。つまり、もし別の危機があれば、地震ははるかに激しくなるでしょう。
なぜ怖い?
石油は他の製品とは異なります。
パールミルクティーが高いなら、私たちは飲むのをやめることができます。
もし石油が高価なら、車はまだ走らなければならず、飛行機はまだ飛ばなければならず、工場はまだ歩かなければなりません。
経済学者はこれを「非弾性需要」と呼びます-非弾性需要とは、それがどれだけ高価であるかを指します。
供給が15%減少しても、誰もがそれを望んでいる場合、国々はそれを購入し、価格が上昇します。
タイの人々が直接感じる影響
🛵1。石油のコストははるかに高価です。
バイク、タクシー、ピックアップトラック。最も大きな打撃を受けました。
毎日車で通勤する人-料金が急落する
🛒2。すべてが高価です
高価な石油→高価な輸送コスト→高価なスーパーマーケットのもの
米、野菜、肉、すべてが隠れた交通手段を持っています。
✈️3航空運賃はより高価です。
インパクトツーリズム。タイに来る外国人観光客に影響を与える。
旅行収入が減少-GDPに直接影響
🏭4.影響を受ける産業施設
タイは輸出生産の拠点です。エネルギーのコストが上昇すると、競争力が低下します。
外国投資家は新しい投資を遅らせる可能性があります。
💸5.インフレ+経済が成長しない=スタグフレーション
これが一番怖い状況です。
物事はより高価になりますが、給料は上がりません。貧しい人々は毎日下がっています。
タイは2008年にこのように出会い、回復が非常に困難です。
タイはどれくらい危険ですか?
多くの国よりもリスクが高いため
❇タイは十分な生産レベルがないまま、ほぼ全ての原油を輸入しています。
タイの経済は観光と輸出に依存しており、どちらも石油価格の影 響を受けている。
❇タイの家計の借金はすでに非常に高いです。物事がより高価になると、人々は非常に少ないお金しか残っていません。
政府がすべきこと（そしてまだ真剣に取り組んでいないこと）
1.戦略的な石油埋蔵量が少なくとも90日間十分であること
2. EVと公共交通機関を加速します。長期的な石油依存を減らします。
危機が来る前に緊急時のエネルギー価格を計画してください。危機が来た後ではなく。
4.人々とコミュニケーションを取り、反応の準備をし、パニックにならないようにしましょう。
簡単な要約
世界はまだ石油が非常に多く、タイは平均よりも硬いです。
本当の供給危機がある場合-高価なもの、高価な石油、経済的なつまずき-タイの人々は間違いなくそれを感じることができます。
問題は、ライトがつくまで準備ができていないことです。
これは遠くないです🇹🇭
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ติดตามข่าวสารและผลกระทบจากราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้นในช่วงที่ผ่านมา ผมสังเกตเห็นได้ชัดว่าคนทั่วไปได้รับผลกระทบกันแบบทั่วถึงจริงๆ โดยเฉพาะกับผู้ที่ใช้รถสาธารณะหรือรถส่วนตัวในการเดินทางประจำวัน เช่น วินมอเตอร์ไซค์หรือแท็กซี่ ที่ค่าใช้จ่ายด้านน้ำมันพุ่งสูงจนต้องปรับราคาโดยอัตโนมัติ ส่งผลต่อค่าครองชีพที่เพิ่มขึ้นแบบเรื้อรัง นอกจากนี้ เมื่อราคาน้ำมันสูงขึ้น ส่งผลไปยังต้นทุนการขนส่งสินค้า ทำให้ราคาสินค้าในซูเปอร์มาร์เก็ตพุ่งตามไปด้วย เช่น ผัก เนื้อสัตว์ และอาหารพื้นฐานอื่นๆ จึงไม่แปลกใจที่หลายครอบครัวจะรู้สึกกระทบกระเทือนต่อค่าใช้จ่ายประจำวันอย่างหนัก ในทางกลับกัน ภาคการท่องเที่ยวยังได้รับผลกระทบโดยตรงจากราคาตั๋วเครื่องบินที่เพิ่มสูงขึ้น อาจทำให้นักท่องเที่ยวต่างชาติชะลอหรือเปลี่ยนแผนการเดินทาง ส่งผลต่อรายได้ของธุรกิจท่องเที่ยวและเศรษฐกิจชาติอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งสิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่าความผูกพันของเศรษฐกิจไทยกับน้ำมันนั้นค่อนข้างใกล้ชิด สำหรับมาตรการบรรเทาความเสี่ยง ผมเห็นว่าการสำรองน้ำมันเชิงยุทธศาสตร์และการสนับสนุนการใช้พลังงานทางเลือก เช่น รถไฟฟ้าและการขนส่งสาธารณะ เป็นเรื่องจำเป็นและเร่งด่วน เพื่อช่วยลดการพึ่งพาน้ำมันในระยะยาว นอกจากนี้ การสื่อสารให้ประชาชนรับรู้และเตรียมตัวรับมืออย่างเหมาะสม ก็สำคัญไม่แพ้กัน เพราะจะช่วยลดความตื่นตระหนกและเพิ่มความเข้าใจในสถานการณ์อย่างรอบด้าน ในที่สุด วิกฤตนี้ไม่เพียงแต่เป็นเรื่องของราคาน้ำมันเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญญาณเตือนให้เรามองเห็นช่องทางในการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนและเตรียมพร้อมรับมือเหตุการณ์ในอนาคตอย่างมีแผนระบบด้วยเช่นกัน
