ส้มตำร้านนี้อร่อยบอกต่อ

เผื่อใครกำลังเสิร์ชหาแนว ๆ “ตำเลย ใกล้ฉัน” แล้วอยากได้ร้านส้มตำที่รสชาติไว้ใจได้ เราว่าร้านมลส้มตำเป็นอีกร้านที่เข้าข่ายเลย เพราะเป็นร้านเก่าแก่ที่เปิดมานาน (48 ปี) ฟีลเหมือนร้านประจำของคนพื้นที่ที่กินกันเรื่อย ๆ ไม่ใช่ร้านกระแสอย่างเดียว และคำว่า “สิบปากว่าไม่เท่ามากินเอง” คือจริงมากกับร้านแนวนี้ สิ่งที่เราชอบเวลาไปร้านส้มตำเก่าแก่คือรสชาติจะค่อนข้างนิ่ง ใครชอบแซ่บแบบไทย ๆ ไม่หวานนำ น่าจะถูกใจ แนะนำให้เริ่มจากสั่งส้มตำแบบพื้นฐานก่อน (ตำไทย/ตำปลาร้าแล้วแต่สาย) แล้วค่อยเพิ่มเมนูเคียง เพราะบางทีสั่งหนักตั้งแต่รอบแรกอาจเผ็ดหรือเค็มเกินสไตล์ที่เรากินปกติได้ ทริคสั่งให้อร่อยขึ้น (จากประสบการณ์ส่วนตัว): - ถ้าไม่แน่ใจระดับเผ็ด ให้บอก “เผ็ดกลาง” หรือ “เผ็ดน้อย” แล้วขอพริกเพิ่มแยกไว้ดีกว่า เผ็ดเกินแก้ยาก - สายปลาร้า แนะนำบอกว่าเอา “นัว ๆ” ไม่เค็มจัด จะได้กลิ่นหอมและกินง่าย - ถ้าชอบเปรี้ยวสด ๆ ลองบอกขอมะนาวเพิ่มนิดนึง บางวันมะนาวเปรี้ยวไม่เท่ากัน เมนูที่มักเข้าคู่กับส้มตำแล้วไม่พลาด (ใช้เป็นไอเดียเวลาไปถึงแล้วคิดไม่ออก): ไก่ย่าง, คอหมูย่าง, ลาบ/น้ำตก, ตับหวาน หรือของทอดกรุบ ๆ อย่างเอ็นไก่/ปีกไก่ทอด กินสลับกับตำช่วยบาลานซ์ความเผ็ดและทำให้อิ่มแบบพอดี ๆ หลายคนอาจเจอคำค้นแปลก ๆ อย่าง “ตำรวจลาบราดอร์” ในหน้าเสิร์ช (น่าจะเป็นคีย์เวิร์ดที่ระบบแนะนำ/พิมพ์ผิด) แต่ถ้าตั้งใจมาหาร้านลาบร้านตำจริง ๆ เราว่าโฟกัสที่เมนู “ลาบ” “น้ำตก” “ไก่ย่าง” จะตอบโจทย์กว่า เพราะเป็นเมนูมาตรฐานที่ช่วยวัดฝีมือร้านได้ดี อีกคำที่คนชอบหาอย่าง “ไก่เขาสวนกวาง” ถ้าในร้านมีไก่ย่างสไตล์อีสาน แนะนำลองสั่งมาคู่ส้มตำเหมือนกัน จุดสังเกตไก่ย่างอร่อยคือหนังต้องหอม ย่างมาแห้งพอดีแต่เนื้อยังฉ่ำ ๆ จิ้มแจ่วแล้วเข้ากันมาก สรุปสำหรับเรา ร้านมลส้มตำเป็นร้านที่เหมาะกับวันที่อยากได้รสชาติบ้าน ๆ แต่จริงจัง กินแล้วรู้สึกว่าเข้าใจคำว่า “ส้มตำร้านมล” และ “ไม่เท่ามากินเอง” เลย ใครกำลังไล่หาร้านตำแถว ๆ นี้ ลองแวะไปชิม แล้วปรับระดับแซ่บตามที่ชอบ รับรองฟินกว่าอ่านรีวิวอย่างเดียว