คืนที่ 4 เวลาเดิม 20.00-เที่ยงคืน อยู่ๆลูกก็ร้องไห้ขึ้นมา ✨
คืนที่ 4 เวลาเดิม 20.00-เที่ยงคืน อยู่ๆลูกก็ร้องไห้ขึ้นมา
บางคนอาจจะคิดว่าเป็นโคลิค แม่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ไม่อยากใช้คำนี้แล้ว เพราะเดือนที่แล้วเป็นอีกเวลานึง และแม่ก็มือใหม่มาก จับต้นชนปลายไม่ถูก
-หลายคนก็คิดว่าลูกท้องอืด ทำให้ลูกร้องไห้เสียงดัง
(อยากจะบอกว่า ก่อนถึงเวลานี้ทุกครั้ง ลูกกินนมแม่ แม่จับเรอทุกครั้ง ลูกก็เรอ แถมยังตด ถ่ายออกมาอีกด้วย หลังจากนั้นลูกก็ร้องเปลี่ยนเพิส แม่ก็เปลี่ยนให้ ลูกก็เงียบไปสักพัก ลูกก็ร้องเหมือนเดิม หลับไปงีบนึงจู่ๆก็ร้องไห้ขึ้นมาทั้งๆที่แม่ก็อุ้มอยู่ แล้วทำไมลูกถึงยังร้องอยู่ แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่กลางวันแม่ก็ทำแบบนี้ทุกครั้ง แต่ลูกก็เงียบหลับไป ไม่ได้ร้องเหมือนกลางคืน)
-เวลาลูกร้องไห้ อาจจะโทษว่าเป็นนมแม่หรือเปล่า แม่ทานของไม่ดีหรือเปล่า จริงๆ เด็กวัยนี้ร้องกลางคืนเป็นปกติ ไม่ได้เกี่ยวกับนมแม่อย่างเดียว กลางวันลูกก็ทานนมแม่ ก็ปกติดีเลย ซึ่งบางทีเราก็นอยด์ๆ บางทีก็อยากให้นมผงไปเลย จบๆ เพราะอะไรกระทบแม่นิดหน่อย แม่ก็คือนอยด์มาก พยายามแยกแยะความคิด คิดบวก มันก็ได้แค่นี้จริงๆก็กลับไปนอยด์เหมือนเดิม
-แล้วทำไมถึงปล่อยให้ลูกร้องไห้ ก็คือทำทุกอย่างแล้วอุ้มก็แล้ว ทามหาหิงค์ก็แล้ว เช็คลูกท้องอืดก็แล้ว ก็คือทำทุกวิธีแล้ว แต่ลูกก็ร้อง จนลูกหยุดไปเอง ไม่ได้ทิ้งลูกอยู่คนเดียว หรือวางลงเตียงไปไหน พ่อกับแม่ก็อุ้มตลอดจนลูกหยุดร้องไปเอง ความกดดันมีมหาศาลมาก เพราะการที่ลูกร้องไห้ทีหนึ่ง อาจจะโดนมองว่าเราปล่อยปะละเลย ซึ่งมันไม่ใช่เลย🥹
จากประสบการณ์ของแม่มือใหม่ที่พบว่าลูกร้องไห้ตอนกลางคืนโดยไม่มีสาเหตุชัดเจน สิ่งที่ช่วยได้คือการทำความเข้าใจว่าอาการร้องไห้ในช่วงนี้อาจเป็นธรรมชาติของเด็กที่ยังปรับตัวต่อสิ่งแวดล้อมและระบบภายในร่างกาย เช่น ระบบย่อยอาหารและการสร้างนิสัยการนอน ในฐานะแม่มือใหม่ สิ่งแรกที่สำคัญคือการตั้งสติและไม่โทษตัวเองว่าทำอะไรผิด เพราะความกังวลจะทำให้ความเครียดสะสมมากขึ้น และส่งผลต่อการเลี้ยงดู เมื่อพบว่าลูกร้องไห้ควรลองจับสังเกตพฤติกรรมก่อนหน้าและจัดการอย่างใจเย็น เช่น การจับเรอลูกทุกครั้งหลังนมจะช่วยลดอาการท้องอืดที่เป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของการร้องไห้ นอกจากนี้ การเปลี่ยนผ้าอ้อมให้สะอาดและแห้งสบายก็ช่วยลดความไม่สบายตัวของลูกได้ ซึ่งตามประสบการณ์ พอลูกรู้สึกสบายตัวขึ้นก็จะเงียบและหลับต่อได้ในระยะเวลาหนึ่ง บางครั้งสาเหตุของการร้องไห้กลางคืนอาจไม่เกี่ยวข้องกับอาหารนมแม่หรือการแพ้อาหารแต่อย่างใด เพราะลูกในวัยนี้บางคนจะมีช่วงเวลาที่ร้องไห้เพื่อปรับตัวและแสดงความไม่สบายตัวอย่างไม่มีสาเหตุชัดเจน เป็นเรื่องปกติที่พ่อแม่ต้องอดทนและให้ความรักอย่างเต็มที่ การใช้หาหิงค์หรือการนวดท้องอ่อนๆ ก็เป็นอีกวิธีที่ช่วยผ่อนคลายลูก และอย่าลืมว่าการอุ้มและพูดคุยกับลูกอย่างอ่อนโยนช่วยให้ลูกรู้สึกปลอดภัยและสงบลงได้ดีมาก สุดท้าย การแบ่งปันความรู้สึกและประสบการณ์กับพ่อแม่คนอื่นๆ หรือกลุ่มสนับสนุนจะช่วยให้แม่มือใหม่รู้สึกว่าไม่ได้อยู่คนเดียว ทำให้สามารถรับมือกับความกดดันและความรู้สึกนอยด์ได้ดีขึ้น อีกทั้งยังเปิดโอกาสให้ได้เรียนรู้เทคนิคการช่วยปลอบลูกและดูแลสุขภาพใจตัวเองอย่างเหมาะสมด้วย อย่าลืมว่า การเป็นพ่อแม่คือการเรียนรู้ที่ไม่มีวันสิ้นสุด ทุกช่วงเวลาที่เราผ่านไปคือตัวช่วยให้ทั้งแม่และลูกเติบโตไปด้วยกันอย่างแข็งแรงและมีความสุขมากขึ้น
บ้านนี้ก็เปนค่ะ ได้แต่อดทน พอ 2เดือนกว่าๆ ก็เริ่มนอนยาวขึ้นบางมื้อ แต่ยังมีบ้าง บางมื้อที่ไม่นอน อุ้มแล้วหลับแต่พอวางแล้วตื่น บางทีอุ้มดีๆก็ร้องไห้ ไม่รู้ต้องทำไง เหมือนจะกินนมตลอดเวลา จุกหลอกก็ฉลาดไม่เอา เอาจริงๆคิดว่าเป็นเพราะเลย wake window ค่ะ ลองพยายามสังเกตอาการถ้าง่วงให้เอานอน ไม่ติดเล่น ไม่เสียงดัง (นี้ก็พยายามทำ แต่ก็มีบางมื้อเอาไม่ลง ไม่ยอมนอน ร้องไห้ค่ะ เวลาเดียวกันคือ 3ทุ่ม-เที่ยงคืน จุกหลอกก็แล้ว อุ้มเดินก็แล้ว ต้องอุ้มปล อบรอเวลาจนเหนื่อย วนมาหิวอีกรอบค่ะ จับอัดนมเลยค่ะ สุดท้ายหลับยาว4-5ชม แต่คือระหว่างรอเวลาที่ต้องอุ้ม ปลอบ กว่าจะถึงรอบกินนมอีกรอบ มันนานมากเลย ต้องอดทนมากค่ะ)😂😂😂