Got asked the way again... or do we look like Google Maps? 📍🥹

อีกมุมที่เราเพิ่งมานึกได้คือ “คนถามทาง” ส่วนใหญ่เขาไม่ได้เลือกแบบสุ่มนะคะ เขามักเลือกคนที่ดู “ปลอดภัยและตอบได้” มากกว่า เช่น แต่งตัวเรียบร้อย หน้าตาไม่ดุ มีสีหน้าสงบ ไม่รีบร้อนจนเกินไป หรือยืน/เดินอยู่ในตำแหน่งที่เหมือนกำลังรู้เส้นทาง (เช่นยืนใกล้แผนที่ ทางขึ้น-ลง สถานี) ถึงเราจะใส่หูฟัง แต่ถ้าเราเดินแบบมั่นใจ หรือมองไปรอบๆ แบบคนคุ้นพื้นที่ คนอื่นก็อาจคิดว่าเรารู้ทางค่ะ แล้วประเด็นที่หลายคนสงสัย (รวมถึงเรา) คือเรื่อง “ถามทางแอบถ่าย” หรือ “แอบถ่ายถามทาง” อันนี้ยอมรับว่าทำให้ระแวงขึ้นเหมือนกัน โดยเฉพาะในสถานีรถไฟ/BTS ที่คนเยอะและหยิบมือถือขึ้นมาง่าย ประสบการณ์ของเราคือ ถ้าอีกฝ่ายถือมือถือระดับอกแล้วหันกล้องมาทางเรา หรือทำทีถามใกล้ๆ ทั้งที่พูดได้จากระยะปกติ เราจะเริ่มตั้งการ์ดทันที วิธีที่เราใช้เพื่อช่วยคนได้ แต่ยังรู้สึกปลอดภัย: - ขยับยืนเฉียงๆ ไม่หันเข้ากล้องตรงๆ และเว้นระยะ 1 ช่วงแขน - ถอดหูฟังข้างเดียวพอ และจับกระเป๋า/มือถือไว้กับตัว - ถ้าเขายื่นมือถือมาให้ดูแผนที่ เราจะไม่รับเครื่องมา ถือว่าให้เขาถือเอง แล้วเราชี้ทิศทาง/ชื่อทางออกแทน - ตอบแบบสั้น ชัด: “ไปอารีย์ขึ้นฝั่งนี้ ต่อไป 2 สถานีค่ะ” แล้วขอตัวเดินต่อ ไม่ยืนนาน - ถ้ารู้สึกแปลกๆ จริงๆ เราจะบอกว่า “ไม่แน่ใจค่ะ ลองถามพนักงาน/ดูป้ายทางออกนะคะ” แล้วเดินไปอยู่ใกล้เจ้าหน้าที่หรือกลุ่มคน อีกอย่างที่ทำให้เราถูกถามบ่อยคือ เรามักอยู่ถูกจุดโดยไม่รู้ตัว เช่น ยืนหน้าป้ายทางออก ยืนใกล้แผนที่ หรือเดินออกจากชานชาลาแบบมั่นใจ คนที่หลงทางจะล็อกเป้า “คนที่ดูเหมือนเพิ่งมาจากทางที่ถูก” ทันทีค่ะ สุดท้ายเรายังยินดีช่วยนะคะ แค่เพิ่มสเต็ปเซฟตัวเองขึ้นนิดนึง โดยเฉพาะในพื้นที่คนแน่นๆ ถ้าเพื่อนๆ เคยเจอแนวถามทางแอบถ่ายเหมือนกัน มาแชร์ทริกกันได้เลยว่าเอาตัวรอดยังไงไม่ให้เสียฟีล แต่ก็ปลอดภัยไว้ก่อน