จากประสบการณ์ส่วนตัวและการศึกษาด้านจิตวิทยาพบว่า พ่อแม่มักจะแสดงความรักกับลูกในแบบที่แตกต่างกันอย่างไม่ตั้งใจ ทั้งนี้เนื่องจากปัจจัยหลายอย่าง เช่น ลำดับการเกิดของลูก เพศ และนิสัยส่วนตัวของเด็กแต่ละคน พ่อแม่บางคนอาจชอบใจลูกคนโตเพราะความรับผิดชอบ หรือสนับสนุนลูกคนเล็กเพราะความน่ารักและดูแลง่าย ต่างก็มีเหตุผลที่ทำให้เกิดความรู้สึกลำเอียง แม้ไม่ได้ตั้งใจ แต่ความรู้สึกนี้อาจเป็นปัญหาภายในครอบครัวที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์พี่น้องและความมั่นใจของเด็ก งานวิจัยจากมหาวิทยาลัยต่างๆ เช่น Purdue University และ Cornell University ได้เน้นถึงความสำคัญของลักษณะบุคลิกภาพและความคาดหวังของพ่อแม่ที่ส่งผลต่อการแสดงความรักที่แตกต่างกัน เราจึงควรพิจารณาว่าพ่อแม่มีวิธีแสดงความรักอย่างไร เพื่อไม่ให้เกิดความรู้สึกด้อยค่าหรือไม่เป็นธรรมในตัวเด็ก ผมเองเคยเห็นหลายครอบครัวที่ต้องพูดคุยและทำความเข้าใจกันมากขึ้นเพื่อแก้ไขความรู้สึกลำเอียง การให้เวลาทำกิจกรรมร่วมกันกับลูกแต่ละคนอย่างเหมาะสมและเปิดโอกาสให้เด็กได้แสดงความรู้สึก เป็นวิธีที่ช่วยลดปัญหาเหล่านี้ได้อย่างมาก สุดท้าย ความรักของพ่อแม่ไม่จำเป็นต้องเท่าเทียมในทุกเรื่อง แต่อยู่ที่ความจริงใจและความพยายามทำให้เด็กทุกคนรู้สึกเป็นที่รักและมีคุณค่าอย่างเท่าเทียมกันในครอบครัว