朝顔のピクルス、濡れた足の虫。Jaeと一緒に食べて、最高の食事をしなければなりません。

ใครกำลังหา “เมนูผักบุ้ง” ที่ทำง่ายแต่รสจัดแบบอีสานๆ เราว่า “ผักบุ้งดองมะขามเปียก” (บางบ้านเรียกผักบุ้งดองบักขาม) ตอบโจทย์มาก รสจะออกเปรี้ยวจากมะขาม เค็มนัวจากเกลือ คล้ายส้มผัก แต่กลิ่นจะละมุนกว่า และที่สำคัญกินกับแจ่ว/ป่นแล้วแซ่บจริง ทริคเลือกผักบุ้งให้ดองแล้วกรอบ: เราชอบใช้ผักบุ้งนาหรือผักบุ้งก้านยาว เลือกต้นอ่อนพอดี ไม่แก่จนเป็นเสี้ยน เด็ดใบแก่ทิ้ง แล้วล้างให้สะอาด 2-3 น้ำ จากนั้นผึ่งให้สะเด็ดน้ำก่อนดอง (ขั้นตอนนี้ช่วยลดกลิ่นเขียวและช่วยให้ไม่เสียง่าย) วิธีเตรียมน้ำมะขามเปียกให้รสพอดี: เอามะขามเปียกใส่น้ำต้มอุ่นๆ ขยำให้ละลาย แล้วกรองเอาแต่น้ำ จะได้น้ำมะขามเนียนๆ ไม่มีกาก เวลาดองรสจะกลม ไม่ฝาด ถ้าชอบหอมๆ ใส่หอมแดงซอยลงไปด้วย อร่อยและช่วยให้กลิ่นดองน่ากินขึ้น สัดส่วนและรสชาติ (ปรับได้ตามชอบ): หลักๆ คือผักบุ้ง + เกลือ + น้ำมะขามเปียก ถ้าชอบนัวค่อยใส่ผงชูเล็กน้อยก็ได้ แต่เราแนะนำให้เริ่มเบามือก่อน ชิมน้ำดองให้ได้ “เปรี้ยวนำ เค็มตาม” แล้วค่อยปรับเพิ่ม เพราะพอดองแล้วรสจะเข้มขึ้นอีกนิด ขั้นตอนดองให้ไม่เสีย: ใช้ภาชนะสะอาด (ขวดแก้ว/กล่องฝาปิด) ลวกหรืออบให้แห้งก่อนยิ่งดี ใส่ผักบุ้งลงไปกดให้แน่น พยายามให้น้ำดองท่วมผัก ปิดฝาแล้วพักไว้ที่อุณหภูมิห้องประมาณ 1 คืน ถ้าอากาศร้อนมากเราเอาเข้าตู้เย็นต่อ จะช่วยคุมกลิ่นและทำให้กรอบ กินกับอะไรอร่อย: ส่วนตัวเราชอบกินกับ “แจ่ว” เผ็ดๆ หรือ “ป่น” ปลาย่าง/ปลาร้า คือเข้ากันมาก หรือจะกินแนมไข่ต้ม ข้าวเหนียว หมูย่าง ก็เป็นมื้อที่ง่ายแต่แซ่บ ถ้าใครสนใจแนวใกล้เคียงอย่าง “ผักหนามดอง” รสจะคนละฟีลนิดหน่อย แต่สายของดองแซ่บน่าจะชอบเหมือนกัน เก็บยังไง: พอดองได้รสแล้ว เก็บในตู้เย็นจะอยู่ได้หลายวัน รสจะเปรี้ยวขึ้นเรื่อยๆ ใครชอบเปรี้ยวจัดก็ปล่อยไว้นานขึ้น แต่ถ้าอยากคงความกรอบ แนะนำให้กินช่วง 2-4 วันแรกกำลังดี