เจ้าหมานักกล้าม!!

หลายคนเห็นรูปแล้วทักเหมือนกันว่า “หมานักกล้าม” ของจริงต้องแบบนี้เลย—นั่งหลังตรง อกผาย ไหล่กว้าง จนเหมือนมีกล้ามแขนเป็นมัด ๆ ทั้งที่ตัวจริงเป็นชิวาวาตัวเล็กเองค่ะ ของยายโพดนี่พอจ้องกล้องทีไรจะทำหน้าจริงจังเหมือนกำลังโชว์หุ่นตลอด ยิ่งใส่ปลอกคอสีชมพูพร้อมกระดิ่งสีม่วงด้วย ยิ่งดูเด่นเข้าไปอีก จากที่เลี้ยงน้องหมามา เรารู้สึกว่าทรง “นักกล้าม” แบบนี้มักเกิดจาก 3 อย่างรวมกันค่ะ 1) ท่านั่ง: ถ้าน้องนั่งตัวตรง เกร็งคอหน่อย ๆ หรือเอาหน้าดันไปข้างหน้า กล้ามช่วงอกกับไหล่จะดูชัดขึ้นทันที 2) มุมกล้อง: ถ้าถ่ายระดับต่ำหรือกดกล้องนิด ๆ แล้วให้น้องอยู่กลางเฟรม หุ่นจะดูแน่น ดูเท่มาก (ยายโพดนี่เข้ากล้องสุด ๆ) 3) ขน/สีขน: น้องที่มีสีขนอ่อนสลับขาว จะเห็นเงาและสัดส่วนชัด เวลาแสงตกกระทบเลยเหมือนมีกล้ามเป็นลอน ถ้าอยากได้ภาพหมานักกล้ามแบบยายโพด ลองทำตามนี้ได้เลยค่ะ: ปูผ้าห่มลายที่น่ารัก ๆ เป็นฉาก (ของบ้านเราชอบใช้ผ้าห่มลายดอกไม้) แล้วให้น้องนั่งบนโซฟาหรือที่นอนที่นุ่ม ๆ จากนั้นเรียกชื่อน้องให้หันมามองกล้อง อาจมีของเล่นหรือหมอนตุ๊กตาไว้ด้านหลังเป็นพร็อพก็ช่วยให้ภาพดูอบอุ่นขึ้น (บ้านเรามีตุ๊กตากบสีเขียวอยู่แถวนั้นพอดี) ส่วนความฟิตของน้อง ๆ ถ้าอยากให้ “แข็งแรงจริง” ไม่ใช่แค่มุมถ่าย เราจะเน้นกิจกรรมเบา ๆ ที่เหมาะกับชิวาวาค่ะ เช่น เดินสั้น ๆ ทุกวัน เล่นดึงเชือกแบบพอดีแรง (ไม่กระชากคอ) และเล่นหาของกินในบ้านให้เคลื่อนไหวบ่อย ๆ ที่สำคัญคือคุมน้ำหนักและเลือกอาหารให้เหมาะสม เพราะตัวเล็กน้ำหนักขึ้นง่ายมาก สุดท้ายขอแอบแซวตามต้นฉบับหน่อย—หุ่นอกผายไหล่ผึ่งแบบยายโพดนี่ ถ้ามีใบเรียกจริง ๆ น่าจะได้ไป “เกณฑ์ทหาร” เป็นหน่วยหมานักกล้ามประจำบ้านเลยค่ะ