😢 สงสารพั้นช์คุงจริง ๆ…
มุมเล็ก ๆ หลังก้อนหิน
กลายเป็นที่เดียวที่เขามี
ในขณะที่ลูกลิงตัวอื่น
วิ่งไปซุกอกแม่
กอดกันแน่น ๆ แล้วหลับไป
พร้อมความอุ่นจากน้ำนม
แต่พั้นช์…
ต้องอยู่คนเดียว
เขากอดหินไว้แน่น
อ้าปากงับเบา ๆ
เหมือนกำลังพยายาม
เติมบางอย่างที่ขาดไป
มันไม่ใช่แค่ความหิว
แต่มันคือ
ความอุ่นใจ
ความปลอดภัย
และการปลอบโยน
ที่ลูกตัวหนึ่งควรได้จาก “แม่”
สำหรับลูกน้อย
อ้อมอกแม่คือทั้งโลก
แต่พั้นช์…
ต้องสร้างโลกของตัวเอง
เงียบ ๆ หลังหินก้อนนั้น
บางทีสิ่งที่เขาทำ
อาจไม่ใช่แค่การเล่น
แต่มันคือการพยายาม
แทนที่คำว่า “แม่”
ด้วยสิ่งที่พอจะกอดได้… เท่านั้นเอง
📷 : chang_sh20





































