การได้เจอน้องข้าวจี่ครั้งแรกกลางถนนนั้นเหมือนกับโชคชะตาที่นำพามาให้เรารู้จักกับสิ่งมีชีวิตน้อย ๆ ที่ต้องการความรักและการดูแลอย่างแท้จริง จำได้แม่นวันที่ 17 เมษายน 2564 ที่พบกันครั้งแรก ความรู้สึกตอนนั้นผสมปนเปไปด้วยความสงสารและความหวังว่าจะสามารถช่วยให้ชีวิตน้อยๆ นี้ดีขึ้นได้ การตัดสินใจพาน้องข้าวจี่กลับบ้านจึงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เวลาผ่านไป 5 ปี 4 เดือน วันนี้น้องข้าวจี่ยังคงแข็งแรงและซุกซนเหมือนเดิม แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือความรักและความผูกพันที่เติบโตขึ้นทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นการให้อาหารที่ถูกสุขลักษณะ การไปพบสัตวแพทย์เพื่อตรวจสุขภาพอย่างสม่ำเสมอ หรือแม้กระทั่งการเล่นและพูดคุยที่เสมือนหนึ่งสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัว การดูแลสัตว์เลี้ยงไม่ใช่แค่เพียงให้อาหารหรือที่อยู่อาศัยเท่านั้น แต่ต้องใส่ใจในทุก ๆ ด้านทั้งร่างกายและจิตใจ การรับผิดชอบนี้ทำให้เราเองได้เรียนรู้ความอดทน ความเอื้ออาทร และความสุขที่แท้จริงจากการได้เห็นน้องข้าวจี่ยิ้มและวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ น้องข้าวจี่สอนให้เรารู้คุณค่าของความมีชีวิตและความรักที่ไม่มีเงื่อนไข การดูแลเขาเหมือนกับการเติมเต็มส่วนหนึ่งของชีวิตเราเอง ไม่ว่าจะเจออุปสรรคหรือความเหน็ดเหนื่อยใด ๆ แต่ก็มีรอยยิ้มของน้องข้าวจี่เป็นแรงผลักดันให้ก้าวต่อไป ขอเป็นกำลังใจให้ผู้ที่กำลังเริ่มต้นเลี้ยงสัตว์หรือกำลังดูแลสัตว์เลี้ยงได้รู้ว่า ความรักและความใส่ใจนั้นสำคัญที่สุด เพราะน้องๆ เหล่านี้ต่างต้องการบ้านที่ปลอดภัยและใจที่เปิดต้อนรับเสมอ