4 ข้อคิด เตือนสติสายแบก‼️
เลิกทำตัวเป็นแม่พระจนตัวตาย
1 เอาตัวเองให้รอดก่อน
ดูแลใจกายมึงให้แข็ง ถ้ามึงพัง มึงล้ม ก็จบข่าว ไม่มีปัญญาไปช่วยใครได้หรอก รักตัวเองให้เป็นพื้นฐานชีวิตซะ
2 ช่วยเท่าที่ไหว อย่าหน้าใหญ่
น้ำใจมีได้ แต่ต้องไม่เบียดเบียนตัวเอง ถ้าช่วยแล้วมึงซวย มึงลำบาก ให้หยุด การช่วยที่ดีคือมึงต้องไม่เจ็บตัว
3 ความสุขคนอื่น ไม่ใช่ภาระมึง
เลิกแบกความรู้สึกชาวบ้าน ใครจะสุขจะทุกข์เรื่องของมัน อย่าทิ้งความต้องการตัวเองเพื่อเอาใจคนอื่น หัดปฏิเสธให้เป็นบ้าง
4 เลิกเผาตัวเองให้คนอื่นอุ่น
อย่าโง่ทำร้ายตัวเองเพื่อให้คนอื่นรอด เปลี่ยนเป็นให้คำแนะนำ ให้กำลังใจ สอนให้มันแก้ปัญหาเอง แบบนั้นยั่งยืนกว่าเยอะ
Cr.มึงรู้ป่ะ
ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกต้องแบกความสุขและความทุกข์ของคนอื่นจนลืมดูแลตัวเอง มันเหนื่อยและหมดแรงแบบสุดๆ จนวันหนึ่งผมเริ่มตระหนักว่า การจุดไฟเผาตัวเองเพื่อให้คนอื่นอบอุ่นนั้นไม่ใช่วิธีที่ถูกต้อง ในภาพที่เห็นในบทความนี้ เตือนใจได้ดีมาก ว่าถ้าเราทำร้ายตัวเองเพื่อคนอื่น บางทีทั้งเรากับคนอื่นก็ไม่ได้มีความสุขจริงๆ ผมเรียนรู้ว่าการรักตัวเองและตั้งขอบเขตในการช่วยเหลือ คือหัวใจสำคัญในการดูแลชีวิตให้มีความสุขและแข็งแรง ผมเริ่มจากดูแลใจและร่างกายตัวเองก่อน เช่น พักผ่อนให้เพียงพอ กินอาหารสุขภาพ และหากิจกรรมที่ช่วยผ่อนคลายจิตใจ ทำให้หยุดคิดถึงปัญหาคนอื่นอย่างหนักเกินไป การช่วยใครสักคนต้องอยู่บนพื้นฐานที่ว่าเราไม่เจ็บปวดเอง ถ้ารู้สึกว่าการช่วยนั้นทำให้เราเสียใจหรือทุกข์เกินไป ควรเรียนรู้ปฏิเสธและรักษาตัวเองเป็นหลัก สุดท้าย ความสุขของคนอื่นเป็นของเขา เราไม่จำเป็นต้องแบกภาระนั้นไว้ทั้งชีวิต หัดพูดคำว่า “ไม่” อย่างสุภาพ เพื่อให้ตัวเองได้โฟกัสกับความต้องการของตัวเองมากขึ้น ผมเชื่อว่าการให้คำแนะนำและกำลังใจพร้อมเปิดทางให้คนอื่นเรียนรู้จัดการปัญหาด้วยตัวเอง เป็นการช่วยที่ยั่งยืนและมีคุณค่ากว่าการเสียสละเกินตัวอย่างไม่รู้ตัวครับ
