ก่อนที่จะเจอกับโรคร้ายอย่างมะเร็ง ก้อยเองก็เหมือนกับหลายคนที่คิดว่าโรคนี้คงจะไม่มาเยือนตัวเองเร็วๆ นี้ เพราะยังดูแลสุขภาพทั่วไปได้ดี ไม่มีอาการเด่นชัดอะไร จนกระทั่งวันที่ต้องไปตรวจภายในเพราะอาการผิดปกติเล็กๆ น้อยๆ ที่หลายคนอาจมองข้าม เช่นตกขาวผิดปกติและปวดท้องน้อยเรื้อรัง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับก้อยทำให้ฉันตระหนักว่าการไม่ทำประกันสุขภาพนั้นเป็นเรื่องที่ต้องคิดใหม่ เพราะเมื่อรู้ว่าป่วยด้วยมะเร็ง ทุกอย่างดูเหมือนจะเกิดขึ้นรวดเร็วมาก ภายในเวลาหนึ่งเดือนเท่านั้น ตั้งแต่การพบก้อนเนื้อ การรับการวินิจฉัยอย่างเป็นทางการ ไปจนถึงการต้องวางแผนรักษา และที่สำคัญมากคือเรื่องค่าใช้จ่ายที่ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ในโรงพยาบาล ไม่ว่าจะเป็นค่าเดินทาง ค่าที่พัก รวมถึงค่าใช้จ่ายส่วนตัวอื่นๆ ที่ทำให้เกิดความกังวลมากกว่าโรคเสียอีก จากประสบการณ์นี้ อยากส่งต่อคำแนะนำว่าอย่าคิดว่าการทำประกันสุขภาพเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยหรือสามารถเลื่อนออกไปได้ เพราะโรคไม่เคยแจ้งล่วงหน้าว่าจะมาเมื่อไร และยิ่งถ้าป่วยหนักจะทำให้การจัดการเรื่องการเงินและสุขภาพทำได้ยากขึ้นมาก การมีกองทุนสำรองสุขภาพส่วนบุคคล เช่น ประกันสุขภาพหรือประกันมะเร็ง จะช่วยแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายในช่วงเวลาที่ต้องการความช่วยเหลืออย่างมาก อีกทั้งยังช่วยให้ใจเราสบายขึ้น ไม่ต้องตกอยู่ในความเครียดเรื่องค่าใช้จ่ายที่อาจฉุดรั้งความพร้อมในการรักษา สุดท้ายนี้ การดูแลสุขภาพอย่างสม่ำเสมอและมีวินัยในการตรวจเช็คสุขภาพและทำประกันสุขภาพไว้ล่วงหน้าจะเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้เราผ่านพ้นความยากลำบากได้ดีขึ้น ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนใส่ใจสุขภาพและเตรียมความพร้อมทางการเงินเพื่อรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันในชีวิตค่ะ