Have you ever eaten? Ma Hunt fried.

ช่วงนี้เราเห็นคนค้นหา “หม่าล่าทอด” กันเยอะ เลยอยากเล่าแบบคนกินจริงว่าเมนูนี้ต่างจากหม่าล่าเสียบไม้ย่างยังไง และถ้าแวะมาที่ถิ่นทอดในโรบินสันบ่อวิน (ชั้นใต้ดิน) ควรกินยังไงให้ฟิน หม่าล่าทอดคือการเอาวัตถุดิบไปชุบแป้ง/คลุกแป้งแล้วทอดจนกรอบ จากนั้นค่อยคลุกผงหม่าล่าอีกที จุดเด่นคือ “ความกรอบ” ของของทอดกับ “ความหอมชา” ของพริกหอม-พริกเสฉวนที่ติดปลายลิ้น กินแล้วจะมีความเผ็ดนำแต่ไม่แสบคอเท่าบางร้านที่เผ็ดพริกล้วน ใครที่ชอบหม่าล่าแบบกลมๆ หอมเครื่องเทศน่าจะถูกใจ ทริคสั่งให้ตรงใจ (จากประสบการณ์ส่วนตัว): - ถ้าเพิ่งลองครั้งแรก แนะนำเริ่มระดับเผ็ดกลางก่อน เพราะผงหม่าล่าติดแป้งทอดแล้วรสจะเข้มกว่าที่คิด กินไปสักพักจะชาชัดขึ้นเรื่อยๆ - ขอ “ผงหม่าล่าแยก” ได้จะดีมาก เผื่อกินกับเพื่อนที่ไม่ชอบเผ็ดเท่ากัน หรือจะค่อยๆ โรยเพิ่มให้พอดีคำ - สั่งแบบคละของทอดจะสนุกกว่า ได้สลับเท็กซ์เจอร์ ไม่เลี่ยนง่าย (ของทอดกินเพลินมาก ระวังหมดไว) แนะนำวิธีกินไม่ให้เลี่ยน: - จิบน้ำเปล่าหรือชาไม่หวานสลับ จะช่วยตัดความมันและทำให้กลิ่นหม่าล่าชัดขึ้น - ถ้ารสจัดไป ให้ลองพักด้วยคำที่ไม่คลุกผงเยอะ หรือเขย่าผงออกนิดนึงก่อน ส่วนโลเคชัน ใครอยู่แถวบ่อวินหรือแวะห้าง แนะนำมาลองที่ “ถิ่นทอด หม่าล่าทอด” ในโรบินสันบ่อวินชั้นใต้ดิน เปิด 10:00-20:00 เดินหาง่ายและเหมาะกับการซื้อกินเล่นระหว่างเดินห้างหรือซื้อกลับบ้าน สรุปคือ ถ้าคุณกำลังหา “หม่าล่าทอด” ที่ได้ทั้งความกรอบและรสเผ็ดชาหอมๆ แบบหม่าล่าจริงๆ ร้านนี้เป็นอีกจุดที่ควรแวะลอง แล้วถ้าใครมีเมนูที่ชอบหรือระดับเผ็ดที่ใช่ บอกกันได้ เผื่อครั้งหน้าจะไปสั่งตาม!