🥰🥰

ตอนก่อนเราเป็นคนที่ “คิดเยอะ” มาก เจอคำพูดเล็กๆ น้อยๆ ก็เอามาคิดวนจนทั้งวันไม่มีความสุข พอได้ลองกลับมามองตัวเองจริงๆ เลยเข้าใจว่า รักตัวเองไม่ใช่การเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง แต่คือการเลือกดูแลใจตัวเองก่อน เพื่อไม่ให้เจ็บซ้ำๆ ในเรื่องเดิม 1) แยกให้ออกว่าอะไรควบคุมได้/ควบคุมไม่ได้ หลายครั้งที่เราเจ็บ เพราะพยายามควบคุมความคิดคนอื่น ลองเขียน 2 คอลัมน์สั้นๆ: “สิ่งที่ทำได้” (ท่าทีของเรา การตอบกลับ การพัก) และ “สิ่งที่ทำไม่ได้” (คำพูดคนอื่น อดีต) แล้วตั้งใจลงแรงเฉพาะฝั่งที่ทำได้ ชีวิตเบาขึ้นจริง 2) ตั้งขอบเขตแบบไม่ต้องรู้สึกผิด การไม่ใส่ใจเรื่องที่ทำให้ไม่มีความสุข บางทีคือ “ขอถอย” จากคน/บทสนทนาที่บั่นทอน เราใช้ประโยคง่ายๆ เช่น “ขอคิดก่อนนะ” “วันนี้ไม่สะดวกคุยเรื่องนี้” แค่พูดตรงๆ สุภาพๆ ก็พอ ไม่ต้องอธิบายยาว 3) หยุดเปรียบเทียบด้วยการลดสิ่งกระตุ้น ถ้ารู้ตัวว่าเลื่อนไปแล้วใจแป้ว ลองตั้งเวลาเล่นโซเชียล หรือ mute คอนเทนต์ที่ทำให้เรารู้สึกแย่ นี่ไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่คือการปกป้องสุขภาพใจ 4) ฝึกพูดกับตัวเองให้ใจดีขึ้นวันละ 1 ประโยค เราลองเปลี่ยนจาก “ทำไมเราแย่จัง” เป็น “วันนี้เราทำดีที่สุดแล้ว” หรือ “เราไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบก็ได้” มันเหมือนเติมพลังให้ตัวเองทีละนิด จนความเจ็บมันเบาลง 5) เช็กความสัมพันธ์: อยู่แล้วโตขึ้นหรือหมดแรง รักตัวเองคือการเลือกอยู่ในที่ที่เราเป็นตัวเองได้ ถ้าคนๆ หนึ่งทำให้เรากังวลตลอดเวลา ลองถอยระยะห่างบ้าง ไม่ต้องตัดทันที แต่ให้พื้นที่ใจตัวเองก่อน 6) ทำ “รายการความสุขเล็กๆ” ที่ทำได้ทันที ของเราคืออาบน้ำอุ่น เดินฟังเพลง จัดโต๊ะ อ่านหนังสือ 10 นาที พอทำสิ่งเล็กๆ ได้ เราจะกลับมาคุมชีวิตตัวเองได้มากขึ้น 7) จำไว้ว่าอารมณ์มาแล้วก็ไป เวลารู้สึกเจ็บ เราจะตั้งเวลา 10 นาทีให้ตัวเองเศร้าได้เต็มที่ แล้วค่อยลุกไปทำอะไรสักอย่าง เช่น ล้างจาน เก็บห้อง เดินเล่น วิธีนี้ช่วยไม่ให้จมอยู่นาน สุดท้าย “รักตัวเองไม่เจ็บเลยสักวัน” อาจไม่ได้แปลว่าไม่เจ็บเลยจริงๆ แต่คือเจ็บน้อยลง ฟื้นตัวไวขึ้น และไม่ยอมให้เรื่องที่ทำให้ไม่มีความสุขมาทำร้ายเราซ้ำ ถ้าวันนี้ยังทำไม่ได้ทั้งหมด ไม่เป็นไร ค่อยๆ เริ่มจากข้อเดียวที่ทำไหวก็พอ