Too obedient will become headless.
We think our brain processes will have problems.
Our parents have many children. There is a business to deal with.
What do we see that person? What is this person like? Who do you have to have a headache about?
"We will be good children, obey our parents, do not trouble your parents, and you will not have a headache because of us."
But our thought process is a little wrong
We interpret the word good child, obey parents, do not trouble parents, by obeying everything, do everything, do it yourself, do it yourself, do not rely on anyone, do not ask anyone, choose to study with any kind of learning, even if you know you don't like it, but have to endure to finish school because you have to come to school, the change of school will cause your mother to suffer, lose money, regret why we can't study, we can endure to finish school, and then live with that idea until...
Really graduated
On the day when you have to make your own choices about where you go, what you work, how you live, it causes our world to collapse, we're scared, we're stressed.
We don't have a mother to tell us what we should do anymore because the year we graduate is the year our mother died.
We are stressful, we do not know how to make decisions, we can do, our work can be done, but what we can not do is to make decisions. Want us to do, we have to tell us. We do not understand what others tell us to think of what to do. It must be thought of, so can only do as others say.
Until one day we grew up and became more forced to think.
It makes us think that in the past, we have always obeyed, never thought of ourselves, to become thoughtless, unable to make our own decisions, because we have never done it before.
Today, we can make our own decisions, starting with the decision to study the second degree by ourselves, and now evolving into a path for our future to do what we intend to do.
You can obey, but you have to think about it. You have to tell yourself why you believe it. If you don't practice thinking, one day to realize it, we've been through life for a while.
Today I'm glad that on that day, I want to be stubborn by sneaking into another law school without telling anyone, making us think more of ourselves.
All of this is from a mock court practice, not a lawyer.
ในชีวิตของหลายคน การได้รับคำสอนและคำแนะนำจากพ่อแม่ถือเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยนำทางเราจากวัยเด็กจนถึงวัยผู้ใหญ่ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมคิดว่าหลายคนอาจไม่ทันได้ตระหนัก คือการเชื่อฟังแบบไม่ตั้งคำถามหรือไม่ฝึกคิดแก้ไขปัญหาด้วยตนเองอาจส่งผลเสียในระยะยาวได้ เมื่อโตขึ้น ระยะที่ต้องพบกับการตัดสินใจสำคัญในชีวิต เช่น การเลือกเส้นทางอาชีพหรือการใช้ชีวิตอย่างอิสระ กลับทำให้หลายคนรู้สึกเคว้งคว้างและวิตกกังวลอย่างหนัก เพราะไม่เคยฝึกคิดอย่างลึกซึ้งว่าต้องการอะไรกันแน่ นั่นเพราะการเชื่อฟังมากเกินไปสั่งสมจนกลายเป็นนิสัยที่ไม่กล้าลองผิดลองถูกด้วยตัวเอง ประสบการณ์ตรงจากผู้เขียนที่กล่าวถึงการเลือกเรียนสาขาที่ไม่ชอบเพราะไม่อยากให้พ่อแม่เดือดร้อน และการกลัวที่จะเปลี่ยนเพราะกลัวทำให้พ่อแม่เสียใจ สามารถสะท้อนสิ่งนี้ได้อย่างชัดเจน การอดทนอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังจึงกลายเป็นความรู้สึกที่ยากจะแก้ไขได้โดยง่าย ยิ่งในวันที่ต้องตัดสินใจเองโดยไม่มีคำแนะนำพ่อแม่ กลับไม่รู้เลยว่าควรเริ่มต้นอย่างไร จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้ตัดสินใจเรียนปริญญาใบที่ 2 เองอย่างอิสระและการแอบเรียนกฎหมายโดยไม่บอกใคร เป็นจุดเปลี่ยนที่ช่วยให้ผู้เขียนเริ่มคิด วิเคราะห์ และตัดสินใจเป็นของตัวเองได้มากขึ้น นี่คือสิ่งที่แนะนำว่าควรให้เวลากับการฝึกคิดและทดลองผิดลองถูกในชีวิตของตัวเอง เพื่อสร้างความมั่นใจและทักษะในการแก้ปัญหา นอกจากนี้ การตั้งคำถามกับตัวเองว่า "ทำไมเราถึงเชื่อฟัง" และ "เชื่อฟังเพราะอะไร" จะช่วยให้ทุกคนพัฒนาไปสู่ความเป็นผู้ใหญ่ที่สามารถวางแผนชีวิตตามความฝันและเป้าหมายได้อย่างชัดเจนโดยไม่ตกอยู่ในกรอบของความเชื่อฟังแบบไม่มีเหตุผล สุดท้ายนี้ หากคุณรู้สึกว่าตัวเองกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องพึ่งพิงคนอื่นเกินไป ไม่อยากให้ใช้เวลาผ่านไปโดยไม่ฝึกคิดเอง เพราะวันหนึ่งการตัดสินใจเองจะเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าอะไรมาก และจะทำให้คุณมีชีวิตที่มีความหมายและความสุขจากสิ่งที่เลือกเองจริงๆ
