📚 แม่ 40+ ไม่ได้เล่านิทานให้ลูกฟัง ผิดไหมคะ?

ในฐานะแม่คนหนึ่ง ที่ไม่ได้เล่านิทานให้ลูกฟังบ่อยนักจริงๆ ฉันก็เคยรู้สึกเหมือนกับผู้เขียนบทความนี้เลยค่ะ ว่ายุคนี้ดูเหมือน 'การเล่านิทาน' จะได้รับความสำคัญสูงมาก เนื่องจากช่วยเสริมสร้างทักษะภาษาและสมาธิของเด็ก แต่จากประสบการณ์ส่วนตัว ฉันพบว่าเด็กแต่ละคนมีความสนใจแตกต่างกันมาก ลูกของฉันเองก็เคยไม่สนใจหนังสือเลยในช่วงแรกๆ แต่เขาชอบการเล่นของเล่นที่หมุนได้หรือขยับได้เหมือนกัน ซึ่งกิจกรรมเหล่านี้ก็มีส่วนช่วยให้เขาได้เรียนรู้เรื่องสาเหตุและผล รวมถึงการใช้กล้ามเนื้อมัดเล็กไปในตัว นอกจากนี้ ฉันสังเกตว่า ถึงแม้ฉันไม่ได้เล่านิทานให้ลูกฟังทุกวัน แต่การพูดคุย ป้อนคำศัพท์ใหม่ บอกเล่าประสบการณ์ประจำวัน หรือแม้แต่การร้องเพลงและเล่นบทบาทสมมุติ ก็ช่วยพัฒนาเรื่องภาษาและความคิดสร้างสรรค์ได้เหมือนกัน สำหรับแม่ๆ ที่กังวลว่าถ้าลูกยังไม่สนใจนิทาน จะสายเกินไปไหมที่จะเริ่มอ่านเล่านิทานให้ฟัง ฉันอยากบอกว่าไม่สายเลยค่ะ เด็กแต่ละคนพัฒนาด้านความสนใจในเวลาที่ไม่เหมือนกัน ถ้าเริ่มตอนนี้ก็ยังดี อย่าใจร้อนที่จะต้องเปลี่ยนลูกเป็นคนที่รักการอ่านนิทานในทันที เพียงแต่ควรเลือกหนังสือที่เหมาะกับวัยและความสนใจของลูก เช่น หนังสือภาพสีสันสดใส หนังสือที่มีเสียง หรือหนังสือที่ลูกสามารถจับและสัมผัสได้จริง จะทำให้เขารู้สึกสนุกและอยากเปิดอ่านซ้ำๆ จนกลายเป็นความชอบเอง สุดท้ายแล้ว หัวใจสำคัญคือ การสร้างช่วงเวลาที่อบอุ่นและใกล้ชิดระหว่างแม่กับลูก ไม่ว่าจะผ่านการเล่านิทาน หรือกิจกรรมอื่นใดก็ตาม เพราะความสัมพันธ์และการสื่อสารที่ดีนี่แหละ จะช่วยพัฒนาทักษะทุกด้านของเด็กได้อย่างสมบูรณ์ค่ะ