Incoterms ไม่ได้เกิดขึ้นมาเพราะเท่ ๆ …
🤔 คุณรู้หรือไม่?
Incoterms ไม่ได้เกิดขึ้นมาเพราะเท่ ๆ …
แต่มันคือ "อาวุธลับ" ที่ช่วยป้องกัน สงครามทางการค้าโลก 🌍⚔️
ย้อนกลับไปก่อนปี 1936…
แต่ละประเทศใช้ศัพท์การค้าไม่เหมือนกัน 📦🚢
🇬🇧 อังกฤษบอก FOB Liverpool
🇺🇸 อเมริกาบอก FOB New York
🇫🇷 ฝรั่งเศสบอก Franco à bord
👉 แต่ความหมายไม่ตรงกัน เกิดคดีฟ้องร้องเต็มไปหมด! ⚖️
จนกระทั่ง…ปี 1936 🗓️
ICC (International Chamber of Commerce) ที่ปารีส 🇫🇷
ลุกขึ้นมาสร้างกติกากลาง = Incoterms 🎯
จาก 6 กฎแรก 👉 พัฒนาเรื่อยมาเป็น 11 กฎในปัจจุบัน
ไม่ว่าจะ FOB, CIF หรือ DDP ใครในโลกก็เข้าใจตรงกัน 💡
📌 เกร็ดลับที่ไม่ค่อยมีใครรู้:
กฎหมายอังกฤษคือรากฐานของ Incoterms 📜
คำว่า FOB มาจากท่าเรือ London ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ⚓
เคยมีบางประเทศต่อต้าน Incoterms เพราะคิดว่าเอื้อชาติตะวันตก ❌
แต่สุดท้าย… Incoterms กลายเป็น ภาษาเดียวของการค้าทั่วโลก 🌐
---
✨ อย่าพลาด! โลจิสติกส์แมน EP นี้จะเล่าประวัติศาสตร์ Incoterms แบบเข้าใจง่ายในไม่กี่นาที 🚀
---
#โลจิสติกส์แมน #Incoterms #เกร็ดโลจิสติกส์ #การค้าระหว่างประเทศ #GlobalTrade
หลายคนเสิร์ชว่า “Incoterms คืออะไร / Incoterm แปลว่า” เพราะเจอคำย่อเต็มไปหมดในใบเสนอราคา ใบสั่งซื้อ หรือคุยกับ freight forwarder แล้วเริ่มสับสนว่าตกลงใครต้องจ่ายค่าขนส่ง ใครรับความเสี่ยงตอนของเสียหายกันแน่ สำหรับฉัน Incoterms คือ “กติกากลาง” ที่ ICC (International Chamber of Commerce) ทำไว้เพื่อให้ผู้ซื้อ-ผู้ขายทั่วโลกเข้าใจตรงกันเรื่อง COSTS AND RISKS (ค่าใช้จ่ายและความเสี่ยง) ในแต่ละช่วงของการขนส่ง ไม่ใช่กฎหมายที่บังคับใช้เองอัตโนมัติ แต่เป็นเงื่อนไขมาตรฐานที่เอาไปใส่ในสัญญาซื้อขาย Incoterms ล่าสุดปีอะไร? ปัจจุบันใช้ชุด Incoterms 2020 (เริ่มใช้ 1 ม.ค. 2020) หลายคนยังเรียกติดปากว่า “Incoterms 2023” เพราะเป็นปีที่ใช้งานจริงในตลาด แต่เวอร์ชันล่าสุดยังเป็น 2020 อยู่ ดังนั้นเวลาเขียนให้ชัด แนะนำระบุท้ายคำเสมอ เช่น “FOB Bangkok (Incoterms® 2020)” จะลดการตีความผิดได้มาก ถ้าจะเข้าใจ Incoterms 2020 แบบเข้าใจง่าย ให้จำ 2 แกนหลักนี้: 1) จุดส่งมอบ (Delivery point) = จุดที่ความเสี่ยงย้ายจากผู้ขายไปผู้ซื้อ 2) ค่าใช้จ่าย (Costs) = ใครเป็นคนจ่ายค่าขนส่ง/ประกัน/ค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ในแต่ละช่วง ตัวอย่างที่คนถามบ่อย: - EXW: ผู้ขายวางของไว้ที่โรงงาน/คลังของผู้ขาย ผู้ซื้อรับภาระเกือบทั้งหมดตั้งแต่ต้น เหมาะกับคนที่มีทีมโลจิสติกส์แข็งแรง ไม่งั้นมีโอกาสพลาดเรื่องเอกสารและการรับของ - FCA: ยืดหยุ่นกว่า EXW เพราะผู้ขายส่งมอบให้ผู้รับขน (carrier) ตามจุดที่ตกลง เหมาะกับงานส่งออกที่ต้องการให้ผู้ขายช่วยเรื่องพิธีการส่งออกบางส่วน - FOB: ใช้กับขนส่งทางเรือแบบเทกอง/ไม่ใช่ตู้เป็นหลัก จุดสำคัญคือความเสี่ยงย้ายเมื่อ “ของอยู่บนเรือ” ที่ท่าเรือขนส่ง (อย่าเผลอใช้กับงานตู้คอนเทนเนอร์แบบไม่จำเป็น) - CIF: ผู้ขายจ่ายค่าขนส่งและประกันถึงท่าเรือปลายทาง แต่ความเสี่ยงย้ายตั้งแต่ของขึ้นเรือแล้ว ตรงนี้คนเข้าใจผิดบ่อยมาก เพราะ “จ่ายถึง” ไม่ได้แปลว่า “เสี่ยงถึง” - DDP: ผู้ขายรับหนักสุด รวมถึงภาษีนำเข้า/พิธีการปลายทางในประเทศผู้ซื้อ ใช้ได้แต่ต้องมั่นใจว่าผู้ขายจัดการภาษีและกฎระเบียบท้องถิ่นได้จริง ไม่งั้นค่าใช้จ่ายบานปลาย ทริคเล็ก ๆ ที่ฉันใช้เวลาเช็กใบเสนอราคา: ขอให้คู่ค้าระบุ “สถานที่” ต่อท้ายเสมอ เช่น FCA Suvarnabhumi, CIF Laem Chabang, DDP Bangkok เพราะ Incoterms จะชัดก็ต่อเมื่อรู้สถานที่ส่งมอบ/ปลายทาง และอย่าลืมระบุเวอร์ชัน “Incoterms 2020” ในเอกสารทุกครั้ง เพื่อลดปัญหาตีความไม่ตรงกัน
