สนันบสนุนไหม? คนที่เคยเป็นแอนตี้มาประกวดไอดอล

ช่วงนี้ชื่อ Peng Jin Yu / Peng Jin Yu โผล่ในฟีดบ่อยมาก เพราะมีประเด็นว่าเขาเป็นผู้เข้าแข่งขันรายการ Boys Planet 2 และถูกขุดโพสต์เก่าๆ ตอนอายุประมาณ 14 ปีที่พูดถึง Aespa แบบรุนแรงมาก (มีทั้งการทำโพล/คอมเมนต์แอนตี้ และคำที่คนอ่านแล้วรู้สึกไม่โอเคอย่าง “สุนัขทั้ง 4”) เลยทำให้หลายคนตั้งคำถามว่า “คนที่เคยเป็นแอนตี้” ควรได้โอกาสเดบิวต์ไหม สิ่งที่ทำให้ไฟลุกกว่านั้นคือในมิชชั่นแรกดันมีการใช้เพลงของ Aespa อีก ยิ่งทำให้แฟนๆ รู้สึกเหมือนโดนตบหน้า ทั้งที่ในมุมโปรดักชันอาจเป็นเรื่องเลือกเพลงตามโจทย์รายการ แต่ในมุมคนเสพดราม่า มันชวนให้คิดว่าเจ้าตัวรู้สึกยังไงกับอดีตของตัวเอง และตั้งใจจะรับผิดชอบแค่ไหน ถ้าถามว่า “Peng Jin Yu คือใคร” แบบสั้นๆ ตอนนี้เขาถูกพูดถึงในฐานะเด็กฝึก/ผู้เข้าแข่งขัน และมีข้อมูลว่าอยู่ภายใต้ iNKODE Entertainment (ตามที่หลายโพสต์สรุปกัน) ส่วนภาพรวมดราม่าคือ 1) มีหลักฐานโพสต์เก่าที่วิจารณ์/ด่า Aespa 2) กระแสตีกลับจากแฟนๆ 3) มีข้อความขอโทษออกมา แต่หลายคนรู้สึกว่าขอโทษ “แค่แฟนคลับของตัวเอง” หรือสื่อสารไม่ครอบคลุมคนที่โดนกระทบ (โดยเฉพาะ MY และคนที่รัก Aespa) ในฐานะคนตามข่าวบันเทิง สิ่งที่ฉันใช้ดูว่า “ควรให้อภัยไหม” จะมีประมาณนี้ 1) น้ำหนักของการกระทำ: โพสต์ที่เป็น hate speech หรือคำเหยียด/ด่าหยาบๆ มันไม่ใช่แค่ “พูดแรง” แต่คือทำร้ายคนอื่นจริงๆ โดยเฉพาะถ้าเป็นประโยคที่ลดทอนความเป็นมนุษย์ของศิลปิน 2) เวลาและการเติบโต: อายุ 14 เป็นวัยที่ยังไม่โต แต่ก็ไม่ใช่ข้ออ้างอัตโนมัติ ต้องดูว่าโตขึ้นแล้วมีพฤติกรรมซ้ำไหม หรือเคยแสดงออกเชิงสนับสนุน/เคารพศิลปินคนอื่นบ้างหรือเปล่า 3) คุณภาพคำขอโทษ: คำขอโทษที่คนส่วนใหญ่รับได้มัก “ระบุสิ่งที่ทำผิดให้ชัด” “ขอโทษต่อผู้ได้รับผลกระทบ” และ “บอกว่าจะปรับตัวยังไง” ไม่ใช่แค่บอกว่าไม่ได้เกลียดจริงจัง หรือโยนว่าเป็นเรื่องแฟนวอร์ 4) การรับผิดชอบต่อสาธารณะ: ถ้าเรื่องดังในระดับสาธารณะ การสื่อสารก็ต้องรับผิดชอบต่อสาธารณะเหมือนกัน ไม่ใช่ปิดจบแค่ในวงแฟนตัวเอง สุดท้ายจะให้อภัยหรือไม่เป็นสิทธิของแต่ละคนจริงๆ บางคนเลือกให้โอกาสเพราะเชื่อว่าเขาโตขึ้นแล้ว บางคนไม่โอเคเพราะคำพูดมันแรงเกินรับได้ ฉันว่าแฟนๆ ทำได้ดีที่สุดคือยึดหลักฐาน/ไทม์ไลน์ให้ครบ แล้วตัดสินใจตามขอบเขตของตัวเอง ไม่ต้องฝืนสนับสนุน และก็ไม่จำเป็นต้องไปรุมด่าเกินเหตุ—ปล่อยให้ “การกระทำต่อจากนี้” ของ Peng Jin Yu เป็นตัวพิสูจน์