หมากกะทัน&หมากแอปเปิ้ล #น้องไมสไตลาว

หลายคนถามว่า “บักกะทัน” คือหยัง? บ้านเฮาแถวอีสาน-ลาวมักเอิ้นบักกะทัน ซึ่งก็คือ “พุทรา” นั่นแหละ บางสวนลูกใหญ่บักคักจนตอนเห็นครั้งแรกคือป๊าดทุกคนอ้อนซอนเด้ นึกว่าเป็นผลไม้อื่นเลย เพราะทรงมันแน่นๆ กลมๆ แล้วผิวตึงมาก จากที่ลองกินเอง ความรู้สึกแรกคือ “กรอบ” แบบกัดแล้วดังกร๊อบๆ เนื้อฉ่ำน้ำหวานอมเปรี้ยวนิดๆ แล้วบางลูกนี่หวานจนเหมือนแอปเปิ้ลเลย แต่รสจะคนละทางกับแอปเปิ้ลตรงที่พุทรามีกลิ่นเฉพาะตัวและเนื้อจะละเอียดแน่นกว่า ส่วนแอปเปิ้ลจะหอมๆ และมีความเปรี้ยวปลายลิ้นมากกว่า (แล้วแต่พันธุ์ด้วย) วิธีเลือกบักกะทันให้อร่อยที่ใช้บ่อยๆ 1) ดูผิว: เลือกผิวตึงๆ เรียบๆ ไม่มีรอยช้ำ ถ้ามีจุดด่างนิดหน่อยพอได้ แต่ถ้าช้ำจะนิ่มไว 2) จับแล้วแน่นมือ: ลูกที่แน่นมักกรอบกว่า ลูกที่เบาๆ บางทีเริ่มแก่จัดหรือเริ่มนิ่ม 3) สี: ถ้าชอบกรอบให้เลือกสีเขียวอ่อน/เขียวอมเหลือง ถ้าชอบหวานจัดขึ้นมาอีกให้เลือกที่เริ่มเหลืองหรือมีน้ำตาลแต้มๆ แต่เนื้ออาจไม่กรอบเท่าลูกอ่อน เรื่อง “เมล็ด” หลายคนแกะแล้วไม่ค่อยเห็น เพราะบางลูกเมล็ดเล็กมากหรือยังไม่แก่เต็มที่ เวลาเคี้ยวจะรู้สึกว่าเนื้อแน่นๆ ไปเลย ถ้าเจอเมล็ดก็จะอยู่กลางลูก เป็นเมล็ดแข็งๆ ระวังตอนกัดใกล้แกนกลางนิดนึง วิธีกินให้แซ่บแบบบ้านๆ ที่ทำประจำ - กินสดแบบแช่เย็น: ยิ่งเย็นยิ่งกรอบ ฟินมาก - จิ้มพริกเกลือ/น้ำปลาหวาน: เพิ่มความนัว แซ่บขนาด - คลุกพริกเกลือกับบ๊วย: ได้หวาน-เค็ม-เปรี้ยวครบ ข้อควรระวังเล็กๆ: ถ้าเก็บจากพื้นแบบ “หล่นเอง” ให้ล้างดีๆ และตัดส่วนที่ช้ำออกก่อน เพราะเชื้อโรค/สิ่งสกปรกติดง่าย แล้วถ้าใครท้องอืดง่าย แนะนำกินพอดีๆ เพราะพุทรามีกากใยสูง สรุปส่วนตัว บักกะทัน (พุทรา) ลูกใหญ่ๆ คือของดี กรอบ ฉ่ำ กินเพลินมาก และถ้าเอามาเทียบกับแอปเปิ้ลคือคนละฟีล แต่ความฟินพอๆ กัน ใครยังไม่เคยลองแบบลูกใหญ่ แนะนำให้หามาชิมเด้อ