Things that used to be very scared when I was young, but today I'm not afraid.
~ Afraid of the dark
As we were as children, we were very afraid of the darkness, where the darkness frightened us, like a panic, so heavy that we could not sleep, had to turn on the lights, sleep or sometimes found the inevitable darkness. We only covered the blanket and slept in fear for many years. As we grew up, we began to adapt to the darkness but were still afraid, trying to stay as dark as we could. Because we were afraid of the darkness, not afraid of ghosts, but afraid because we felt that it was dark and unsafe, including when children had never experienced the darkness until they were frightened. To this day, there was some darkness, but still some light. But Some nights you can turn off the lights, depending on your feelings.
~ Fear of death
If death is so common that everyone has to meet,
When we were children, we were also very afraid of death, probably not understanding what death or separation was, until we experienced the loss of our beloved dog or cat back to the stars of the events that came into our lives, making us understand that death is true and normal in life.
~ Loneliness
But first tell me that when I was young, I didn't have any friends, but I was not very close. With the fact that I was born without friends to date, I still saw other children still have friends, I was also jealous of myself. It made me lonely in my childhood thoughts. But when I grew up, I became used to having no friends at all and felt that I was okay without my friends. Even though I was a little lonely, I hardly thought that I was lonely, but I had friends who were both happy, the best and the most distressed and happy together. That is, the cat that I love the most makes me lose loneliness without knowing it. And the happiest.
~ Pain
My life has experienced a lot of pain, both mentally and mentally. There is one thing I was afraid of when I was young. That is, I was afraid of syringes. I remember that when I went to the doctor, I saw the syringe and screamed without being ashamed of the doctor. I cried when I was young, but when I found the syringe, I started to heal more. Although there was a little pain in the injection, I started to endure it. Nowadays, I am not afraid of syringes. I lost my fear of syringes because I used to cut my teeth and had to inject anesthetics into the gums, causing me to disappear without knowing myself. At that time, the pain of the tooth, I had to remove only a bit of pain. Like an ant bite, but it starts to endure. We endure pain rather than torture ourselves.
การเผชิญหน้ากับความกลัวในวัยเด็กเป็นเรื่องที่หลายคนต้องพบเจอ และสิ่งที่น่าสนใจคือเมื่อเราโตขึ้น นิสัยและความรู้สึกเหล่านั้นมักเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก สำหรับการกลัวความมืด ฉันเองเคยประสบกับความรู้สึกวิตกกังวลหนักมากจนถึงขั้นนอนไม่หลับ จำได้ว่าจะต้องเปิดไฟหรือใช้ผ้าห่มปกป้องตัวเอง ราวกับเป็นเกราะป้องกันที่ทำให้รู้สึกปลอดภัย แต่พอโตขึ้น ฉันเริ่มฝึกตัวเองให้อยู่กับความมืดบ้าง หากเป็นเพียงแค่ความมืดธรรมดา ฉันเริ่มคุ้นเคยและไม่กลัวเหมือนเมื่อก่อน เพราะได้เรียนรู้ว่าความมืดไม่ได้นำภัยร้ายเสมอไป ส่วนความกลัวเรื่องความตาย แม้จะเป็นความจริงที่ทุกคนต้องเผชิญ แต่ครั้งแรกๆ ฉันเองก็รู้สึกกลัวไม่เข้าใจความหมายของการสูญเสีย จนเมื่อได้ผ่านประสบการณ์สูญเสียสัตว์เลี้ยงที่รัก ทำให้ฉันค่อยเข้าใจธรรมชาติของชีวิตและความตายมากขึ้น จึงทำให้กลัวลดน้อยลงและสามารถรับมือกับความเปลี่ยนแปลงนั้นได้อย่างสงบ เรื่องความเหงา ก็เป็นสิ่งที่เคยทำให้ฉันรู้สึกหนักใจมาก เมื่อยังไม่มีเพื่อนหรือสัมพันธภาพที่แน่นแฟ้น แต่การที่ฉันมีแมวที่รักเป็นเพื่อน ทำให้ความรู้สึกโดดเดียวเปลี่ยนเป็นความอบอุ่น แมวของฉันกลายเป็นทั้งฮีลใจและเพื่อนร่วมทาง ช่วยพยุงจิตใจในวันที่รู้สึกเหงาได้อย่างแท้จริง ในเรื่องของความเจ็บปวดโดยเฉพาะกับการกลัวเข็มฉีดยา ฉันเคยตัดสินใจว่าความกลัวนี้จะต้องถูกทลาย ฉันไม่อยากให้มันจำกัดชีวิต หลังจากที่ผ่าฟันคุดและต้องฉีดยาชา ที่แม้เจ็บแค่ชั่วคราว แต่เป็นจุดเปลี่ยนให้ฉันกล้าที่จะเผชิญความกลัวนี้และเรียนรู้การอดทนกับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น ทำให้ฉันไม่กลัวเข็มฉีดยาอีกต่อไป ประสบการณ์เหล่านี้ทรงคุณค่าและช่วยให้ฉันเรียนรู้ว่าความกลัวเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ แต่การยอมรับและเผชิญหน้าจะช่วยให้เราเติบโตและเข้มแข็งขึ้นได้อย่างแท้จริง ลองใช้วิธีการเล็กๆ เช่น การพูดคุยกับเพื่อนหรือคนใกล้ชิด แบ่งปันความรู้สึก หรือแม้แต่การเขียนบันทึก ก็ช่วยให้ความกลัวนั้นค่อยๆ ลดน้อยลงและเปลี่ยนเป็นความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้นได้เช่นกัน
