ใครมีลูกสาว หน้าเหมือนพ่อบ้าง?

บ้านไหนกำลังค้นคำว่า “ลูกสาวหน้าเหมือนพ่อ” แล้วแอบยิ้มอยู่บ้างคะ บ้านเราเป็นเหมือนกันเลยค่ะ ตอนแรกๆ แม่ก็แอบหวังนิดนึงว่าอยากให้มีมุมที่เหมือนเรา (ฟีลเหมือนตัวเองเกิดใหม่) แต่พอเห็นหน้าลูกชัดๆ ยิ่งโตยิ่งเหมือนพ่อ ก็เริ่มรู้สึกว่า…มันน่ารักไปอีกแบบจริงๆ สิ่งที่สังเกตได้บ่อยๆ คือ “ความเหมือน” ไม่ได้มีแค่โครงหน้า บางบ้านลูกสาวจะเหมือนพ่อทั้งคิ้ว ตา รอยยิ้ม หรือเวลาทำหน้าทะเล้นๆ ก็เหมือนแบบถอดสำเนา บางครั้งคนรอบตัวทักจนเราหันกลับไปดูรูปพ่อสมัยเด็ก แล้วก็ต้องยอมรับว่าเหมือนจริง ไม่ใช่แค่คิดไปเอง ถ้าถามว่าแม่ควรรู้สึกยังไง เราว่าปล่อยให้มันเป็นเรื่องสนุกและอบอุ่นดีที่สุดค่ะ เพราะความเหมือนพ่อ-ลูกมันทำให้ในบ้านมีโมเมนต์ขำๆ เยอะมาก เช่น เวลาลูกทำหน้าจริงจังเหมือนพ่อ หรือทำท่าทางแบบเดียวกันโดยไม่รู้ตัว แถมยังทำให้พ่อปลื้มสุดๆ เหมือนได้เห็นตัวเองเวอร์ชันจิ๋ว (แต่เป็นเวอร์ชันลูกสาวที่ละมุนกว่า) อีกอย่างที่เราอยากแชร์คือ ความสวย/น่ารักของลูกไม่ได้ขึ้นกับว่าเหมือนใครค่ะ ลูกสาวหน้าเหมือนพ่อก็สวยได้ในแบบของเขา ยิ่งถ้าแต่งตัวโทนหวานๆ อย่างชุดลูกไม้สีขาว ใส่หมวกบอนเน็ตลูกไม้ ถ่ายรูปในบรรยากาศนุ่มๆ มีดอกไม้หรือฟองสบู่ ภาพจะออกมาน่ารักโรแมนติกมาก เหมือนตุ๊กตาเลย (แม่ถ่ายเองยังเผลอมองเพลิน) สำหรับคนที่อยากเก็บไว้เป็นความทรงจำ แนะนำให้ถ่ายภาพเทียบกันเป็นช่วงๆ ค่ะ เช่น ถ่ายหน้าตรง/ยิ้ม/ทำหน้าทะเล้น แล้วเอาไปเทียบกับรูปพ่อในวัยเดียวกัน สนุกมากและเป็นคอนเทนต์ครอบครัวที่ดูเมื่อไหร่ก็อบอุ่น สุดท้ายอยากชวนคุยค่ะ บ้านไหนลูกสาวหน้าเหมือนพ่อมากที่สุดเหมือนตรงไหนบ้าง—ตา จมูก ปาก หรือรอยยิ้ม? มาแชร์กันได้นะคะ