ทายสิ! ชีวิตหลังแต่งงานจะเป็นยังไง...เมื่อพ่อสามีให้เงินรับไหว้ 500฿

เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ นึกย้อนไปก็อดขำไม่ได้

แต่ตอนนั้นขำไม่ออก..บอกไม่ถูก มีแอบน้ำตาซึมนิดๆ

ย้อนไปเมื่อสัก 27 ปีที่แล้ว (พศ.2542) ในงานแต่งงานของเรา

ซึ่งจัดขึ้นอย่างเร่งด่วน ...

ท่ามกลางความเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยของทั้ง 2 ฝ่าย

คิดว่าจะไม่ได้แต่ง แต่สุดท้ายก็ได้จัดงานแต่งจนได้...

งานจัดขึ้นแบบเรียบง่าย โดยมีลุงกับอาของสามีเป็นแม่งาน

ส่วนพ่อสามีก็ไม่ค่อยอินเท่าไร..แต่ขัดไม่ได้ ด้วยเขาเป็นไม้เบื่อไม้เมากับลูกชาย-สามีเรามานานนับตั้งแต่เลิกรากับแม่สามี

งานจัดแบบไม่มีพิธีรีตรองอะไรมาก นอกจากนิมนต์พระสงฆ์มาทำพิธีที่บ้าน มีพิธีรดน้ำสังข์ เสร็จก็กินเลี้ยงโต๊ะจีนไม่ได้หรูหรา จัดเช้าบ่ายจบ ไม่มีพิธีฉลองตอนเย็น ให้สิ้นเปลืองค่าใช้จ่าย

และหนึ่งในพิธีการสำคัญ คือการรับไหว้ (

บางที่อาจเรียกผูกข้อไม้ข้อมือ)

คล้ายๆมอบสินสอดและของไหว้ให้พ่อแม่ฝั่งเจ้าสาว

โดยธรรมเนียม จะนำพานดอกไม้ให้บ่าวสาวไหว้

และผู้ใหญ่ก็จะรับไหว้ด้วยอะไรก็แล้วแต่ ที่อยากจะให้

จำได้ว่า ฝั่งเราไม่ได้ให้อะไรเจ้าบ่าว รับไหว้อย่างเดียว

แต่ฝั่งเจ้าบ่าว ลุง-อาก็รับไหว้ด้วยสร้อยคอทองคำ-พระ -สร้อยข้อมือคนละเส้น

พอมาถึงไคลแม็ก“คุณพ่อสามี” เขาก็ยื่นกระดาษสีทองพับเป็น 🔺 เล็กๆ ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกว่าข้างในเป็นอะไร ?

รองานเสร็จค่อยแกะดู ปรากฎข้างใน....,??

มีแบงค์ 500 ฿ 1 ใบพับอยู่ข้างใน😔😔โอ!มายกอต

ตอนแรก แอบตกใจเล็กน้อย แต่ก็เข้าใจบริบท

เหมือนเขาก็ไม่ได้ยินดียินร้ายกับงานแต่งเท่าไร

มาทำตามหน้าที่ของความเป็นพ่อ

และให้ของรับไหว้ตามมารยาท

และด้วยความสัมพันธ์ระหว่างพ่อ-ลูกที่ไม่ดีกัน

ก็เลยผลพวงมาถึงเราซึ่งเป็นสะใภ้ไปโดยปริยาย..

ยังคิดเลยว่าชีวิตตรูจะเป็นไงน้อ

โดนปิดประตูตั้งแต่ยังไม่เข้าบ้านเลย

ใช้เวลาเป็นหลายปีกว่าจะเริ่มคุ้นเคย จนเกระทั่งรามีลูก

เขาก็เริ่มพูดคุยมากขึ้ร มาหาหลานบ้างเป็นครั้งคราว

(ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน)

โดยขณะนั้นพ่อสามีก็ไม่ได้ยื่นมือมาช่วยอะไรเลย

เหมือนประมาณอยากแต่งกันก็ดูกันเอาเอง😅

มีแต่ปู่ ลุงและอาสามี ช่วยซัพพอร์ตบ้างในยามที่เรามีปัญหา

วันเวลาผ่านไป จนกระทั่งเมื่อประมาณสัก 10 ปีที่ผ่านมา

วันนึงเขาก็โทรศัพท์มาบอกเราว่า

ตัดสินใจซื้อที่ดินแปลงนึงของญาติกัน ย่านรัชดาภิเษก กทม.

พื้นที่ 1 งานกว่าๆ ให้เป็นของขวัญกับเรา

โดยที่ดินผืนนี้ถือว่าเป็นสินสมรสชิ้นแรกก็ว่าได้

คงเพราะเขาเห็นว่าเราเป็นแม่ที่ดี (รึเปล่า)

ขยันทำมาหากิน ไม่เกียจคร้าน (ขณะนั้นเราทำธุรกิจค้าขาย)

ทุกอย่างก็ค่อยๆ เริ่มดีขึ้น ได้พูดคุยกันมากขึ้น

ส่วนหนึ่งคงเพราะพอมีหลาน ปู่ก็ใจอ่อนลง

ต่อมาเมื่อ 6-7 ปีที่แล้ว ก็ให้เงินทุนมาลงทุนก่อสร้าง

เป็นอพาร์ทเมนท์ 5 ชั้น พร้อมเป็นบ้านพักอาศัย ไปในตัว

เก็บเกี่ยวรายได้ดูแลลูก และเลิกทำค้าขาย ไม่ได้ทำงาน

ให้ดูแลกิจการของตัวเองไป

เดาว่าพออายุมากขึ้น ก็คงอยากสร้างอะไรให้ลูกหลานไม่ลำบาก

และมั่นใจในตัวเรามากขึ้น ว่าเราจะสามารถดูแลทรัพย์สินให้ลูกเขาได้ จากที่ก่อนหน้านี้ เคยคิดว่าเราจะมาเกาะสามีกิน😅

เพราะสามีมีสมบัติมากกว่า

จากเงิน 500฿ ในวันนั้น วันที่เขายังไม่ยอมรับเราเป็นลูกสะใภ้

สู่วันนี้ วันที่มีมูลค่าทางจิตใจมากกว่าทรัพย์สินเงินทองที่เขามอบให้ นั่นคือ ความดี ความอดทน ความพยายายาม มานะบากบั่น ของเรา

ที่ทำให้เขาเห็น จนได้ใจพ่อสามี

ปล.บางที 500฿ เขาอาจกำลังทดสอบอะไรเราอยู่หรือเปล่า?

ปัจจุบัน แม้ความสัมพันธ์ของพ่อ-ลูกเขาจะไม่ดีเหมือนเดิม

แต่สำหรับเราพ่อสามีใจดีมีเมตตากับเรากับลูกเรามากๆ มีอะไรซัพพอร์ต เริ่มทะยอยสร้างทรัพย์สินสร้างหลักประกันไว้ให้ลูกหลาน พูดง่ายๆ หลานไม่ต้องทำงานก็อยู่ได้สบายๆ ไม่เดือดร้อน ซึ่งถิอว่าเป็นเรื่องราวดีๆที่สุดในชีวิตวัย50+ของเราแล้ว🙏

#เรื่องราวดีๆ

#เรื่องนี้ต้องเล่า

#Lemon8ชวนเล่า

#Lemon8Box

#เรื่องราววันนี้