หลังจากได้ดู Toy Story 5 ผมรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของทัศนคติเกี่ยวกับของเล่นที่เคยมีในวัยเด็กมากขึ้น เรื่องราวไม่ใช่แค่การผจญภัยของตัวละครตุ๊กตาเพียงอย่างเดียว แต่ยังสะท้อนถึงความรู้สึกของการเติบโตและการเปลี่ยนแปลงในชีวิตจริง ที่พวกเราหลายคนมักจะลืมไปว่าของเล่นเหล่านั้นเคยเป็นส่วนหนึ่งของความสุขในวัยเยาว์ ในหนังเล่าเรื่องได้อย่างละเอียดและมีความลึกซึ้ง โดยเฉพาะการสื่อสารว่าของเล่นไม่เคยถูกทอดทิ้ง แต่มนุษย์เองที่ค่อย ๆ ห่างไกลออกไปตามกาลเวลา สิ่งนี้ทำให้ผมนึกถึงของเล่นเก่าที่อาจจะเก็บไว้ในกล่อง หรือตั้งอยู่บนชั้นในบ้าน ที่แม้จะไม่ได้เล่นแต่ก็ยังมีคุณค่าในฐานะความทรงจำ นอกจากนี้ หนังยังเปิดมุมมองที่ช่วยให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น กับการเผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลงและการเติบโตในชีวิตจริง อย่าลืมว่าเราทุกคนเคยเป็นเด็กและเชื่อมโยงกับของเล่นเหล่านั้นอยู่เสมอ เรื่องราวใน Toy Story 5 จึงไม่ใช่แค่ความบันเทิง แต่เป็นบทเรียนที่ให้เราได้ย้อนคิดถึงความหมายของความผูกพันและความทรงจำของวัยเด็กที่บางครั้งถูกมองข้ามไป