การฝึกฝนศิลปะการต่อสู้แบบไทยโบราณไม่ใช่แค่การเรียนรู้ท่าทางการใช้กระบี่กระบองหรือดาบคู่เท่านั้น แต่ยังเป็นการฝึกจิตใจและวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน สำหรับผม การได้เรียนรู้จากซุ้มบ้านพิษฯ ถือเป็นประสบการณ์ที่เปิดโลกทัศน์ ทำให้เข้าใจถึงความลึกซึ้งของท่าทางต่างๆ ที่เปรียบเสมือนบทเพลงที่ต้องร้อยเรียงอย่างประณีต ไม่ว่าจะเป็นท่าร้องเพี้ยนที่ไม่มีวันทำได้เพราะต้องแม่นยำและสอดคล้องเหมือนเพลงที่ร้องเพราะๆ นอกจากด้านเทคนิคแล้ว ศิลปะการต่อสู้ไทยยังสอนให้รู้จักความอดทนและความเคารพต่อครูบาอาจารย์และผู้ฝึกสอน รวมถึงการมีวินัยในตัวเอง การต่อสู้ในแบบกระบี่กระบองหรือดาบคู่ไม่เพียงแต่เป็นการป้องกันตัว แต่ยังสะท้อนวิถีชีวิตและความเป็นไทยที่ไม่เสียเปรียบใคร การศึกษาและฝึกฝนศิลปะเหล่านี้ช่วยเสริมสร้างสมาธิ การประสานงานระหว่างมือและตา และสุดท้ายคือการรับรู้ถึงคุณค่าและความภาคภูมิใจในมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ ซึ่งเป็นสิ่งที่มากกว่าการต่อสู้ เพราะมันคือการดำรงไว้ซึ่งใจวิญญาณของคนไทยอย่างแท้จริง