Illusionary Art and Truth, Deceptive Art and Truth
Today we live in a world full of "images," whether it's photos that are decorated to look flawless, words that are chosen to look good, according to trends, or personalities that are so customized that there is almost no spontaneity of our own. Many people give up the truth of their identity just to make others accept it and see it as "good enough."
The question is... can that still be called "real life," or is it just a social role play?
The world may create illusions at will, but the world has no right to force you to lie to yourself.
A beautiful but unreal illusion.
It's like an illusion that makes our eyes believe that the twisted path is a straight line, a pseudo-dimensional shadow line, and in fact there is nothing. Our lives are the same. If we make people believe that it's wonderful, and the inside is not like that, it's just a good-looking but unreal fake.
An incomplete but valuable truth.
The opposite of the illusion is the Japanese Wabi-Sabi art, which sees imperfection as beauty. Old cracks or traces are what make art look alive. So do our lives. We do not want perfection, but a more honest life with ourselves.
The courage to be "myself."
It's not easy to be yourself in a world that pressures us like everyone else. It takes courage.
• Dare to show vulnerability and error
• Dare to accept your own mediocrity in a world that everyone wants to see special.
• Dare to protect one's true self even if one doesn't understand.
This is the price of freedom - freedom from living, appeasing others; and freedom from constantly having to wear a mask.
Real life is worth more than a fictional image.
True beauty is not always in impeccable photographs, or good-looking words, but in your daily life, the day you smile and cry, the day you fail and rise again, the day you remain faithful to yourself.
• Live by the truth, not by anyone.
• Living to grow up, not to be perfect.
• Proud yourself, even if not perfect and perfect
🧠 Marcus Aurelius once said,
"It's amazing. We love ourselves more than others, but we care more about other people's ideas than ourselves."
If we think about it again, if we allow the opinions of others to outweigh the truth in our hearts, will we still be "ourselves"?
Because in the end, true light does not come from looking perfect in other people's eyes, but from the courage to live our own lives. ☀️
Rawroot writer. ✍️
# The learning source, the art of living and spirituality. # Trending # Read according to lemon8
ในโลกยุคดิจิทัลที่ทุกคนสามารถสร้างภาพลักษณ์และตัวตนผ่านสื่อสังคมออนไลน์ได้อย่างง่ายดาย เราจึงมักจะพบว่าภาพลวงหรือ illusionary art ได้แทรกซึมในวิถีชีวิตประจำวันของเราอย่างมาก หลายครั้งที่เรามองเห็นภาพที่สวยงาม แข็งแรง และไร้ที่ติผ่านหน้าจอมือถือ แต่เบื้องหลังภาพเหล่านั้นอาจจะเป็นความรู้สึกเปราะบาง หรือความไม่สมบูรณ์แบบที่ถูกซ่อนไว้เพื่อให้ดูเหมาะสมกับมาตรฐานหรือความคาดหวังของสังคม การยอมรับความไม่สมบูรณ์ในตัวเอง คล้ายกับแนวคิดศิลปวาบิ-ซาบิ (Wabi-Sabi) ที่เห็นความงดงามในสิ่งที่ไม่สมบูรณ์และความเปลี่ยนแปลง คือการที่เราเห็นคุณค่าของรอยแตก รอยขีดข่วน หรือแม้แต่ข้อผิดพลาดในชีวิต สิ่งเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งที่สร้างชีวิตที่มีความหมายและเติมเต็มความรู้สึกเป็นตัวเองอย่างแท้จริง นอกจากนั้น การกล้าที่จะเป็นตัวเองอย่างตรงไปตรงมาต่อความเปราะบางของตัวเอง เป็นความกล้าที่ต้องการความเข้มแข็งในใจและความเชื่อมั่นที่จะไม่ถูกกดดันจากการแสดงบทบาทตามที่สังคมกำหนด นี่คือความอิสรภาพที่ทำให้ชีวิตของเราสดใสและมีแสงสว่างที่แท้จริง ในฐานะผู้ที่อยากเติบโตทางจิตใจและใช้ชีวิตอย่างแท้จริง ควรจะหมั่นฝึกฝนตัวเองให้ใช้ชีวิตตามความจริง ไม่ใช่ภาพที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อผู้อื่น โดยการตั้งคำถามถึงสิ่งที่เราแสดงออก รวมถึงยอมรับความธรรมดาและความผิดพลาดในทุกช่วงเวลาของชีวิต เช่นวันที่เรายิ้มหรือร้องไห้ วันที่ล้มและลุกขึ้นใหม่ ทุกช่วงเวลานั้นคือความงดงามของชีวิตที่ไม่มีภาพลวงอะไรมาแทนที่ได้ แนวคิดนี้ยังสอดคล้องกับคำพูดของ มาร์คัส ออเรลิอุส ที่สะท้อนว่าเรารักตัวเองมากกว่าคนอื่นแต่กลับใส่ใจความคิดของผู้อื่นมากกว่าของตัวเอง หากเราหมั่นฟังเสียงภายในของตัวเองมากขึ้นและกล้าปรับเปลี่ยนตัวตนเป็นอย่างที่เราเป็นจริงๆ เราจะเกิดอิสรภาพจากการสวมหน้ากากเพื่อเอาใจคนอื่น และพบความสุขกับชีวิตที่มีความจริงใจและเต็มเปี่ยมไปด้วยความหมาย ท้ายที่สุด การแยกแยะระหว่างภาพลวงที่สวยงามแต่ไม่จริง กับความจริงที่อาจไม่สมบูรณ์แต่มีคุณค่า คือจุดเริ่มต้นของการใช้ชีวิตที่แท้จริงและมีความสุขอย่างยั่งยืน