เมื่อพูดถึงทุ่งศรีเมืองอุดรธานี สถานที่ที่แฝงไปด้วยความสงบและความงดงามของธรรมชาติ ผมมักจะนึกถึงช่วงเวลาที่ได้เดินเล่นในสวนกว้างนี้ พร้อมมองทอดสายตาไปยังท้องฟ้าที่เปิดกว้างและเต็มไปด้วยความหวัง เสียงนกร้องและลมพัดผ่านต้นไม้ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก อย่างที่หัวใจของเรื่องเล่าใน #จะบ้าตายรายวัน ได้สื่อสารไว้ ว่าวินาทีที่เราใส่ใจและสัมผัสกับสิ่งรอบตัว จะทำให้เราได้รู้จักตัวเองมากขึ้น ในครั้งหนึ่งที่ได้มาเยือนทุ่งศรีเมือง ผมได้นำกล้องไปถ่ายภาพธรรมชาติและผู้คนที่มาพักผ่อนร่วมกัน การถ่ายภาพไม่ใช่แค่การเก็บภาพเพียงอย่างเดียว แต่มันคือการรักษาความทรงจำที่เต็มไปด้วยอารมณ์และความอบอุ่นใจ ถ้าเธอมองที่หัวใจจริงๆ ทุ่งศรีเมืองอุดรธานีจะเป็นเหมือนที่หลบภัยทางจิตใจที่เงียบสงบและได้รับการเติมเต็ม ผมแนะนำให้ทุกคนมาสัมผัสความรู้สึกนี้ด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการเดินเล่น การนั่งอ่านหนังสือ หรือแม้แต่การพบปะพูดคุยกับคนในพื้นที่ เชื่อว่าความทรงจำเหล่านี้จะติดตัวไปและเติมเต็มหัวใจให้มีพลัง สุดท้ายแล้ว ความหมายของการเยี่ยมชมสถานที่นี้ไม่ใช่แค่การท่องเที่ยวเท่านั้น แต่เป็นการเปิดใจที่พร้อมรับความงดงามและความจริงแท้ที่ซ่อนอยู่ในแต่ละช่วงเวลาของชีวิต