# Merit, ten months in our home
Ten months of the Southern Ching, where grandparents are received and sent, grandchildren are joyful.
หลายคนที่ไม่ใช่คนใต้ (หรือโตมากับเมืองใหญ่) พอเห็นคำว่า “ชิงเปรต” ก็มักจะงงว่า ชิงอะไรกัน แล้วเกี่ยวกับผียังไง จริงๆ แล้ว “ชิงเปรต” เป็นส่วนหนึ่งของ “บุญเดือนสิบ” หรือประเพณีสารทเดือนสิบของภาคใต้ ซึ่งเป็นงานทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้บรรพบุรุษและญาติผู้ล่วงลับ คนใต้จะเรียกท่านรวมๆ ว่า “ตายาย” เลยมีพิธี “รับตายาย” และ “ส่งตายาย” ด้วย ความหมายแบบเข้าใจง่าย: ชิงเปรตคือช่วงจังหวะหลังทำพิธีถวายของเซ่น/ของทำบุญเสร็จ แล้วมีการ “แย่ง/แบ่ง” ของบนร้านเปรต (หรือของที่ตั้งไว้ในงาน) กันอย่างคึกคัก โดยความเชื่อคือ ของเหล่านี้เป็นทานที่อุทิศให้ผู้ล่วงลับ พอเสร็จพิธีก็ให้คนเป็นรับไปกิน/เอากลับบ้านเป็นสิริมงคล บางพื้นที่เชื่อว่าใครได้ของจากการชิงเปรตจะได้โชค ได้พร หรือได้ความเป็นมงคลติดตัว แต่สาระหลักจริงๆ คือการร่วมบุญร่วมทานมากกว่า ไม่ได้เป็นเรื่องน่ากลัวเลย บรรยากาศส่วนใหญ่สนุก ครึกครื้น ลูกหลานได้กลับมารวมตัวกัน สิ่งที่เราชอบมากคือ “พิธีรับ-ส่งตายาย” ฟีลเหมือนเราไม่ได้ลืมคนที่จากไป ทำให้รู้สึกอบอุ่นและเคารพรากเหง้าของตัวเอง โดยปกติจะมีการเตรียมของทำบุญไปวัด ทำขนม/อาหารหลายอย่าง แล้วจัดเป็น “หมรับ” (สำรับทำบุญ) มีทั้งของคาวหวาน ผลไม้ และของแห้งบางชนิด (แล้วแต่บ้านและแต่ท้องถิ่น) อีกคำที่เจอบ่อยในงานเดือนสิบคือ “ข้าวต้มสามเหลี่ยม” (บางบ้านเรียกข้าวต้มมัดแบบห่อสามเหลี่ยม) อันนี้เป็นหนึ่งในของไหว้/ของทำบุญยอดฮิตของคนใต้ ทำจากข้าวเหนียว ใส่ไส้ (เช่น กล้วย ถั่วดำ หรือแล้วแต่สูตรบ้าน) ห่อใบตองเป็นทรงสามเหลี่ยมแล้วต้มจนสุก เวลามีงานบุญเดือนสิบ หลายบ้านจะช่วยกันห่อข้าวต้มสามเหลี่ยมเป็นกิจกรรมครอบครัวเลย สนุกและได้บรรยากาศประเพณีมากๆ ถ้าใครอยากไปงานชิงเปรตครั้งแรก เราแนะนำให้แต่งกายสุภาพ ไปถึงวัดก่อนเริ่มพิธีจะได้เห็นขั้นตอนครบ และถ้าจะร่วม “ชิง” ให้ดูจังหวะตามที่ชาวบ้านทำ (บางวัดจะมีผู้ใหญ่หรือพิธีกรบอกเวลา) ที่สำคัญคือไม่ผลักไม่แย่งกันแรงๆ เอาความสนุกพอดีและเคารพสถานที่ เพราะหัวใจของบุญเดือนสิบคือการทำบุญ อุทิศให้ผู้ล่วงลับ และให้ลูกหลานได้กลับมารวมใจกันอีกครั้ง
