ก็เป็นซะแบบนี้แหละ คนอื่นเลยไม่ชอบ😅
ชีวิตจริงที่ผมพบเจอมาสอนให้รู้ว่า การที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าคนรอบข้างจะชอบเราหรือไม่ แต่ขึ้นอยู่กับการเป็นตัวของตัวเองต่างหาก ผมเองก็เคยพยายามประจบประแจงคนอื่นเพื่อให้ได้การยอมรับ แต่สุดท้ายก็รู้สึกว่ามันเหนื่อยและไม่จริงใจ การพูดดีๆ เพราะกลัวถูกมองแย่ หรือเพื่อหวังผลบางอย่างนั้น มันทำให้ความสัมพันธ์นั้นไม่มีความศรัทธาหรือความจริงใจแฝงอยู่เลย จากประสบการณ์ส่วนตัว การยืนหยัดในตัวตนของตัวเอง โดยไม่ต้องแสร้งทำหรือพูดชื่นชมใครที่เราไม่รู้สึกจริงๆ นั้นช่วยให้ผมรู้สึกสบายใจและเป็นอิสระมากขึ้น ในสังคมที่เราเลือกที่จะอยู่ บางครั้งการไม่ชอบอยู่ท่ามกลางคนหมู่มากก็เป็นเรื่องปกติ ผมเชื่อว่าความจริงใจนั้นไม่สามารถตีค่าได้ด้วยราคา หรือคำพูดที่หวานหู แต่จะเห็นชัดจากการกระทำมากกว่า ผมคิดว่าความสัมพันธ์ที่ดีและยั่งยืนควรจะเป็นการยอมรับในตัวตนที่แท้จริงของกันและกัน ไม่ใช่ภาพลักษณ์ที่เราพยายามจะสร้างขึ้นมาเพื่อให้คนอื่นชอบ ถ้าใครจะเลือกที่จะคบกับผม ผมก็ขอให้คบด้วยตัวตนที่แท้จริงของผม ไม่ใช่ภาพที่ผมแสดงออกเพื่อเอาใจ หรือหลอกลวงความรู้สึกของใคร นี่คือบทเรียนที่ผมอยากจะแชร์ให้ทุกคนได้ลองคิดและลองใช้ชีวิตแบบไม่ต้องเสแสร้ง มันอาจจะทำให้คุณพบความสุขและความสบายใจที่แท้จริงในชีวิตมากขึ้น
