#引用#教えるための引用#励ますための引用
私たちの生活の雨は同じではありません。
ถ้าวันนี้คุณกำลังพยายาม “ให้กำลังใจตัวเอง” อยู่ เราอยากบอกว่าไม่แปลกเลยที่รู้สึกเหนื่อย เพราะฝนชีวิตคนเราตกไม่เท่ากันจริงๆ บางคนเจอแป๊บเดียว บางคนนานมาก บางคนหนักมาก และต่อให้เราพยายามเข้มแข็งแค่ไหน มันก็มีวันที่ใจเปียกได้เหมือนกัน สิ่งที่ช่วยเราได้มากคือการ “กางร่มให้ตัวเอง” ก่อน ไม่ต้องรอให้ใครมาเข้าใจหรือมาช่วยทันที ร่มของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่แนวคิดคล้ายกันคือทำให้ใจเราอยู่กับปัจจุบันและผ่านช่วงฝนตกไปให้ได้ 1) พูดกับตัวเองให้เหมือนพูดกับเพื่อนสนิท เวลารู้สึกแย่ เรามักพูดกับตัวเองแรงกว่าที่พูดกับคนอื่น ลองเปลี่ยนเป็นประโยคสั้นๆ ที่อ่อนโยน เช่น “โอเคนะ วันนี้หนักจริงๆ” “เราทำได้เท่านี้ก็เก่งแล้ว” หรือ “เดี๋ยวมันจะผ่านไปเหมือนทุกๆครั้งที่เราเคยผ่านมา” แค่ปรับคำพูด ใจก็เบาขึ้นแบบรู้สึกได้ 2) แยก “สิ่งที่ควบคุมได้” กับ “ควบคุมไม่ได้” วันที่ฝนตกหนัก เรามักแบกทุกอย่างพร้อมกัน ลองเขียน 2 ช่อง: ควบคุมได้ (พักผ่อน, ขอความช่วยเหลือ, ทำทีละอย่าง) / ควบคุมไม่ได้ (ความคิดคนอื่น, อดีต, บางเหตุการณ์) แล้วเลือกลงมือกับฝั่งที่ควบคุมได้ก่อน เหมือนจับร่มให้มั่นคง 3) ทำให้ร่างกายได้พัก เพื่อให้ใจมีแรง บางครั้งไม่ได้อ่อนแอ แค่ “ล้า” เราใช้วิธีง่ายๆ เช่น อาบน้ำอุ่น จัดห้องให้โล่ง นอนให้พอ กินอะไรอุ่นๆ หรือเดินช้าๆ 10 นาที พอร่างกายดีขึ้น ใจก็มักจะรับมือได้ดีขึ้นตามไปด้วย 4) ตั้งเป้าเล็กมากๆ แค่วันนี้ แทนที่จะคิดว่า “ต้องดีขึ้นให้ได้” เราเปลี่ยนเป็น “วันนี้ขอผ่านไปให้ได้” เช่น เคลียร์งาน 1 อย่าง โทรหาใครสักคน หรือแค่ลุกไปเปิดหน้าต่างรับลม เป้าหมายเล็กๆ ทำให้เรารู้สึกว่าชีวิตยังพอขยับไปข้างหน้าได้ 5) ขอความช่วยเหลือแบบไม่ต้องรู้สึกผิด การให้กำลังใจตัวเองไม่ได้แปลว่าต้องสู้คนเดียว ถ้ามีเพื่อน ครอบครัว หรือคนที่ไว้ใจ ลองส่งข้อความง่ายๆ ว่า “วันนี้ขอคุยหน่อยได้ไหม” บางทีแค่มีคนรับฟัง ก็เหมือนมีคนช่วยกางร่มอีกคัน สุดท้ายอยากฝากไว้ว่า ต่อให้ฝนจะตกนานแค่ไหน มันไม่ได้แปลว่ามันจะตกตลอดไป ถ้าวันนี้คุณยังอยู่ตรงนี้และพยายามอยู่ นั่นคือความกล้าหาญแล้ว กางร่มให้ตัวเองให้ได้ก่อน แล้วค่อยๆ เดินไปทีละก้าว เดี๋ยวมันจะผ่านไปเหมือนทุกครั้งที่เราเคยผ่านมา
