Slow... fast...
Hello everyone. Today is the first post of this page. Clap your hands.........
It's over another day. How's it going today?
Today is still a sick day. The flu is pandering. Anyway, be careful. Carry a mass.
Back to the point...
Is it? Sometimes we are so discouraged about what we live for or what we do today? We want everyone to look up to the sky...
Will find "hot fucking sunny," tease, but real hot.
Ask if the sky can answer us anything, I have to say, no, haha, but the sky makes us realize that we are still on Earth for another day.
Although sometimes I don't want to, but I whisper that you're still.....
Today we look at the sky and the clouds look like turtles. The turtles run very fast, float and float.
It's cute, but why is the picture drawn.................. Add the words in the blanks themselves?
Is everyone okay? When we are happy.. time passes very quickly.
When we get out of here, before each second passes, it's so hard.
... it's probably because we're too focused on both, one feeling is that we're focused on activities, the other is focusing on time...
This is another result, where we aim to write one post a day so that we focus on other things rather than counting time.
I hope this day passes quickly. I want to ask myself how it is today..................
หลายคนคงเคยรู้สึกเหมือนกับผู้เขียน ในวันที่รู้สึกหมดกำลังใจและตั้งคำถามกับตัวเองว่า ชีวิตนี้อยู่ไปเพื่ออะไร หรือสิ่งที่เราทำในแต่ละวันมีความหมายแค่ไหน การมองท้องฟ้าและธรรมชาติรอบตัวเหมือนเป็นการซึมซับพลังบวกและเป็นการเตือนใจว่า เรายังมีโอกาสได้ใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อีกหนึ่งวัน การเฝ้ามองก้อนเมฆที่เคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วจนเหมือนเต่าวิ่งนั้น เป็นภาพที่แต่ละคนอาจตีความได้หลากหลาย บางครั้งเป็นการปลดปล่อยความคิดให้อยู่กับปัจจุบัน และช่วยลดความวิตกกังวล เมื่อจิตใจจดจ่ออยู่กับสิ่งรอบตัวแทนจะทำให้เวลาผ่านไปอย่างมีคุณค่า แม้ว่าเวลาจะเดินเร็วในวันที่มีความสุข และช้าในวันที่ท้อแท้ ความจริงนี้เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเผชิญและเรียนรู้ที่จะยอมรับให้ได้ ในช่วงที่ไข้หวัดใหญ่ระบาดอย่างนี้ การดูแลตัวเองด้วยการพกแมสและระมัดระวังสุขภาพเป็นสิ่งที่ควรทำ เพื่อความปลอดภัยของตัวเองและคนรอบข้าง การเขียนโพสต์หรือบันทึกเรื่องราวในแต่ละวัน ไม่เพียงแต่ช่วยให้เราโฟกัสสิ่งดี ๆ แทนที่จะจดจ่อกับเวลาที่ผ่านไปช้า แต่ยังเป็นการสร้างนิสัยและกิจวัตรใหม่ที่เติมพลังใจให้กับชีวิตการเป็นกิจกรรมที่ช่วยลดความเครียดและเพิ่มความมุ่งมั่นได้อย่างดี สุดท้ายแล้วเวลาที่ผ่านไปไม่เคยหยุดนิ่ง และเราก็ควรเปิดรับความรู้สึกต่าง ๆ ที่เข้ามา ทั้งความสุขและความทุกข์ เพื่อเรียนรู้และเติบโตไปพร้อมกับช่วงเวลาที่เปลี่ยนแปลงไป ขอเพียงให้เงยหน้ามองฟ้าแล้วเตือนตัวเองว่า "แกยังอยู่" ชีวิตยังมีค่าและมีความหมายเสมอ
