ในชีวิตประจำวันของผม ผมพบว่า คำว่าความกลัวและความกังวลมักจะเกิดขึ้นมาจากสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นจริง หรือพูดง่าย ๆ คือทุกข์ที่อยู่ในจินตนาการ เช่น กลัวว่าจะล้มเหลว กลัวว่าจะถูกโกง หรือกลัวว่าจะไม่มีเงินพอใช้ สิ่งเหล่านี้แม้จะเป็นความรู้สึกที่ทุกคนเคยสัมผัส แต่สิ่งสำคัญคือเราจะทำอย่างไรให้ความกลัวเหล่านั้นไม่กลายเป็นอุปสรรคในชีวิต ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่ล้มเหลวและเจ็บปวด แต่การให้อภัยตัวเองและอยู่กับปัจจุบันคือกุญแจสำคัญที่ทำให้ผมเดินหน้าต่อ แม้ว่าผมยังรู้สึกกลัว แต่ผมเลือกที่จะรับรู้ว่ากลัวนั้นมีอยู่จริง และจะก้าวไปข้างหน้าอย่างมีสติ การเปลี่ยนประโยคจาก "ฉันกลัว" เป็น "ฉันรู้ว่าฉันกลัว แต่ฉันจะไปต่อ" ช่วยให้ผมมีพลังและมองความกลัวเป็นความท้าทายที่สามารถเอาชนะได้ นอกจากนี้ การฝึกปรับ mindset และมองความกลัวให้เป็นเพียงความรู้สึกหนึ่งที่มาเร็วไปเร็ว จะช่วยลดความเครียดและความกดดันที่เราเผชิญในแต่ละวันได้ ทำให้เราไม่จมอยู่กับความกลัวจนเสียโอกาสในการสร้างประสบการณ์และเติบโต ทั้งนี้ ทุกคนควรจำไว้ว่า ความกลัวเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องเผชิญ แต่ไม่มีอะไรหยุดเราจากการก้าวไปข้างหน้าได้ นอกจากตัวเราเอง ท้ายที่สุด การอยู่กับปัจจุบัน ฝึกสติ และยอมรับความกลัวในแบบที่มันเป็น จะช่วยเปิดโอกาสให้เราใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ ไม่ปล่อยให้ความทุกข์ในจินตนาการมาขโมยความสุขที่เราควรจะได้รับ