20 baht, R9. (Green)
หลายคนถามว่า “แบงค์ 20 รัชกาลที่ 9 มีกี่แบบ” กับ “แบบไหนหายาก” ตอนที่เรานั่งคัดแยกแบงค์ 20 ร.9 ทีละปึก (มีทั้งสีเขียวและสีชมพู) สิ่งที่ช่วยได้มากคือแยกตาม “แบบ” ก่อน แล้วค่อยดูสภาพ/ความสมบูรณ์อีกที เพราะต่อให้เป็นแบบเดียวกัน ราคากับความน่าสะสมก็อาจต่างกันมาก เท่าที่พบในสายสะสมจะพูดถึงหลัก ๆ คือ แบบ 12, แบบ 15, แบบ 16 และรุ่นท้าย ๆ ที่คนเรียกกันว่า “แบบ 16+ / ที่ระลึก” (บางใบจะเป็นโทนชมพูหรือมีลักษณะต่างจากใบใช้งานทั่วไป) เวลาเจอปะปนกันในกองเดียว จะสังเกตได้จากดีไซน์และรายละเอียดลวดลายที่ต่างกัน รวมถึงโทนสีเขียว-ชมพูที่ทำให้แยกง่ายขึ้น ถ้าเพิ่งเริ่ม แนะนำถ่ายรูปเทียบทีละใบแล้วจัดเป็นกองตามแบบ จะไม่งงและลดโอกาสปนกัน ส่วนคำถามว่า “แบงค์ 20 ร.9 หายากไหม” โดยประสบการณ์เรา ความหายากไม่ได้ดูจากแบบอย่างเดียว แต่ดูจาก “สภาพ” และ “ความสมบูรณ์ของใบ” ด้วย ใบที่น่าสะสมมักเป็นใบสวย ไม่ยับ ไม่เปื้อน ไม่มีรอยพับหนัก ๆ มุมไม่ขาด ขอบไม่รุ่ย และสีไม่ซีด ถ้าเป็นใบที่ยังตึง ๆ (นักสะสมชอบเรียกสภาพสวย/UNC) จะเป็นที่ต้องการมากกว่า แม้จะเป็นแบบที่พบได้บ่อยก็ตาม ทริคเช็กสภาพแบบเร็ว ๆ ที่เราใช้: - ดูรอยพับกลางใบ: ถ้ามีรอยพับชัด มูลค่าจะลดลง - เช็กมุมทั้ง 4: มุมแหลมคมจะดู “สวย” กว่า - ดูคราบ/รอยปากกา: คราบเหลืองหรือรอยเขียนทำให้ปล่อยต่อยาก - จัดเก็บ: ใส่ซองใส/อัลบั้มธนบัตร เลี่ยงความชื้นและแสงแดด ถ้าตั้งใจสะสมจริง ๆ แนะนำจดว่าแต่ละปึกเป็น “แบบ 12/15/16/16+ที่ระลึก” และแยกสีเขียว-ชมพูไว้ชัดเจน แล้วค่อยคัดใบสวยเก็บเป็นตัวหลัก ใบที่สภาพรองลงมาเก็บเป็นชุดอ้างอิงหรือไว้แลกเปลี่ยนก็สนุกดี สุดท้ายแล้ว “หายาก” สำหรับสายสะสมมักหมายถึงใบที่เจอไม่บ่อย + สภาพสวยมาก ๆ ซึ่งต้องอาศัยทั้งดวงและความละเอียดตอนคัดเลยค่ะ
