เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา
สว่างฟ้าสว่างหล้าสง่าใส
พระปรีชาชาญกิจอุทิศใจ
เพื่อประโยชน์คนไทยทุกถิ่นชน
คือดวงแก้วแววฟ้าประภัสสร
สถิตสถาพรทุกแห่งหน
น้อมอาลัยนึกพระคุณสุนทรผล
ตราดวงมนปวงราษฎร์มิคลาดคลา
บทกวีโดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
(ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปีพุทธศักราช 2536)
บทกวีนี้ไม่เพียงเป็นการสดุดีเชิดชูเจ้านายของไทยเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงคุณลักษณะและพระคุณของเจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา ที่ทรงปรีชาและมีจิตใจอุทิศเพื่อคนไทยทุกถิ่น ทั้งนี้ยังมีความอบอุ่นในข้อความที่กล่าวถึงดวงแก้วแววฟ้าประภัสสรซึ่งหมายถึงพระองค์ทรงเป็นแสงสว่างไสวในใจประชาชน ประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยอ่านบทกวีและคำสอนที่เกี่ยวกับการเคารพผู้อื่น ทำให้เห็นความสำคัญของความอ่อนน้อมและความถ่อมตนอย่างแท้จริง คำพูดจาก OCR ว่า "อย่าให้คิดว่าตัวเองเป็นเจ้านาย ให้เคารพทุกคน อยากให้เขาเป็นคนธรรมดาในชีวิตจริง" สอนใจได้ลึกซึ้งว่าการเป็นผู้นำที่แท้จริงต้องมีความจริงใจและเคารพผู้อื่นเสมอ บทกวีนี้และคำสอนที่กล่าวมา ช่วยให้เข้าใจถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างเจ้านายในสังคมไทยกับประชาชน การที่พระองค์ทรงเป็นสัญลักษณ์แห่งความสง่างามและพระคุณ ยังสร้างแรงบันดาลใจให้คนทั่วไปยึดถือคุณธรรม และประพฤติปฏิบัติด้วยความซื่อสัตย์สุจริตในชีวิตประจำวัน ดังนั้นบทกวีและคำสอนนี้ไม่เพียงแต่งามด้วยภาษา แต่ยังเกิดคุณค่าทางใจและเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตที่มีความสมถะและเคารพผู้อื่นอย่างแท้จริง เป็นสิ่งที่น่าคิดและนำไปปฏิบัติในสังคมไทยยุคปัจจุบันอย่างมาก
































