เข้าสวนเก็บชมพู่

วันก่อนมีโอกาส “เข้าสวนเก็บชมพู่” เลยอยากมาเล่ารวมๆ เรื่อง “ชมพู่พันธุ์ต่างๆ” แบบที่คนชอบกินชมพู่ควรรู้ เผื่อใครกำลังจะไปสวนหรืออยากเลือกซื้อให้ได้ลูกหวานกรอบ ไม่ฝาดค่ะ 1) ชมพู่เพชร ส่วนตัวเจอบ่อยตามตลาด จุดเด่นคือเนื้อกรอบ ฉ่ำน้ำพอสมควร รสออกหวานอมเปรี้ยวอ่อนๆ ถ้าเลือกดีๆ จะกินเพลินมาก ทรงผลมักจะค่อนข้างสมส่วน สีผิวสม่ำเสมอ 2) ชมพู่ทับทิมจันท์ หลายคนตามหาเพราะสีสวยและกลิ่นหอม รสหวานนำ เนื้อกรอบกำลังดี จุดสังเกตคือผิวจะออกแดงเข้ม/แดงสด ดูน่ากินมาก เหมาะกับคนชอบความหวานชัดๆ 3) ชมพู่มะเหมี่ยว จะมีเอกลักษณ์เรื่องความหอมและความฉ่ำ เนื้ออาจไม่กรอบเท่าบางสายพันธุ์ แต่กินแล้วสดชื่นมาก ถ้าใครชอบแนว “ฉ่ำๆ หอมๆ” แนะนำให้ลอง 4) ชมพู่เขียว (สายพันธุ์ผิวเขียวอ่อน) บางสวนทำออกมาได้หวานกรอบแบบคาดไม่ถึง จุดเด่นคือสีอาจไม่แดงแต่เนื้อแน่น กรอบ และมักไม่มีกลิ่นแรง เหมาะกับคนที่ไม่ชอบกลิ่นผลไม้จัดๆ ทริคเลือกชมพู่ตอนอยู่สวน (ใช้ได้ตอนซื้อหน้าร้านด้วย) - ดูผิว: เลือกผลที่ผิวตึง เงา สีสม่ำเสมอ ไม่มีรอยช้ำหรือจุดดำเยอะ - จับความแน่น: ผลที่แน่นๆ มักกรอบกว่า (แต่ไม่ควรกดแรง เดี๋ยวช้ำ) - เลือกขนาดพอดี: ไม่จำเป็นต้องใหญ่สุดเสมอไป บางทีลูกกลางๆ หวานกรอบกว่า เพราะแก่พอดี - ดูก้นผลและขั้ว: ขั้วสดไม่แห้งมาก ก้นผลไม่ช้ำ จะเก็บได้นานกว่า วิธีเก็บให้สดกรอบหลังเก็บ/หลังซื้อ - ไม่ล้างก่อนแช่ตู้เย็นทันที (ความชื้นทำให้ช้ำ/ขึ้นจุด) ให้เช็ดหรือคัดลูกก่อน - ใส่กล่องหรือถุงซิปล็อกพร้อมทิชชู่ซับความชื้น 1 แผ่น แล้วแช่ช่องธรรมดา - ถ้าจะล้าง ให้ล้างเฉพาะที่กำลังจะกิน และซับให้แห้ง ถ้าใครกำลังสนใจ “ชมพู่พันธุ์ต่างๆ” แนะนำให้ลองชิมจากหลายสวน เพราะรสชาติจะต่างตามดิน น้ำ และช่วงเก็บเกี่ยวด้วยเหมือนกัน ครั้งหน้าไปสวนอีกจะลองเก็บคนละพันธุ์เทียบกันให้ชัดๆ ว่าพันธุ์ไหนหวานสุด กรอบสุดค่ะ