มันจะมีคนที่ชอบตัดพ้อ เล่นบทเหยื่อ ตัวเองถูกกระทำตลอด แต่ไม่เคยพูดถึงสิ่งที่ตัวเองทำกับคนอื่น ไม่เคยอธิบายว่าทำไมตัวเองถึงได้รับรีแอคแบบนั้น หาข้อแก้ตัวให้ตัวเองได้เสมอโดยการโบ้ยความผิดไปที่คนอื่น สิ่งที่ตัวเองบอกว่าโดนกระทำ คือสิ่งที่ตัวเองทำกับคนอื่นก่อนทั้งนั้น
เคยสังเกตไหมว่าบางคนในชีวิตประจำวันมักจะสะท้อนตัวเองเหมือนเป็นเหยื่อของสถานการณ์ต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง โดยไม่เคยพูดถึงหรือทบทวนว่าพฤติกรรมของตัวเองอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้อื่นตอบสนองในลักษณะเหล่านั้น จากประสบการณ์ส่วนตัว การเข้าใจว่าการเล่นบทเหยื่อนั้นอาจเกิดจากความต้องการได้รับความเห็นใจ หรือเพื่อหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบ ช่วยให้เรามองเห็นพัฒนาการในตัวเองและคนรอบข้างได้ดียิ่งขึ้น สิ่งสำคัญคือการสังเกตและตั้งคำถามกับตัวเองว่าพฤติกรรมที่เราทำส่งผลอย่างไรต่อคนอื่นหรือไม่ เพราะบางครั้งสิ่งที่เรารู้สึกว่าเป็นการถูกกระทำ อาจเป็นสิ่งที่เราทำกับผู้อื่นก่อนเสมอ การตระหนักรู้ในเรื่องนี้เปิดโอกาสให้เราแก้ไขและพัฒนาความสัมพันธ์ให้ดีขึ้น นอกจากนี้ การสื่อสารอย่างตรงไปตรงมา และการรับฟังความคิดเห็นจากผู้อื่นเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยลดพฤติกรรมเล่นบทเหยื่อ และสร้างความสัมพันธ์ที่เข้าใจและเคารพกันมากขึ้นอย่างแท้จริง เมื่อเราปรับเปลี่ยนวิธีคิดและมุมมองจากการเป็น ‘เหยื่อ’ มาเป็น ‘ผู้มีส่วนร่วม’ ในความสัมพันธ์ เราจะพบว่าชีวิตมีความสุขและสมดุลขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
