จากประสบการณ์ส่วนตัวของผู้เขียนที่ลองฝึกวินัยลูกตั้งแต่อายุราว 1 ขวบพบว่า การเริ่มฝึกวินัยไม่จำเป็นต้องรอให้ลูกโตจนถึง 3 ขวบเสมอไป แต่ควรคำนึงถึงวิธีการและจังหวะที่เหมาะสม ตามคำแนะนำของหมอประเสริฐ การฝึกวินัยควรทำควบคู่กับการแสดงความรักและความอบอุ่นด้วยการกอด เล่น และใกล้ชิดลูกอย่างเต็มที่ ก่อนจะตั้งกติกาหรือกฎระเบียบให้ลูกเข้าใจ สิ่งนี้ช่วยให้เด็กมีความรู้สึกปลอดภัยและไว้วางใจ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญในการรับวินัยได้ดี การฝึกวินัยในเด็กเล็กควรเน้นที่ความเข้าใจง่ายและความสม่ำเสมอ เช่น กำหนดกติกาง่ายๆ สามข้อที่สำคัญ คือ ไม่ทำร้ายผู้อื่น ให้เด็กได้คาดเดาและรู้ว่าต้องทำซ้ำๆ ในรูปแบบที่เป็นระเบียบ เช่น เวลาอาหาร ถ้าไม่กินข้าวก็ไม่ได้กินในเวลานั้น สร้างการเรียนรู้ผ่านแพทเทิร์นประจำวัน ซึ่งช่วยให้วินัยเกิดขึ้นเองโดยไม่ต้องมีการบังคับที่รุนแรง ที่สำคัญที่สุดคืออารมณ์ของผู้สอน ต้องใจเย็นและใจดี ไม่ดุหรือรีบร้อน เมื่อเด็กไม่ทำตามกติกา ควรทำตามกติกาอย่างเงียบๆ ไม่ใช้อารมณ์ ทำให้เด็กได้เรียนรู้ธรรมชาติของวินัยในบรรยากาศที่อบอุ่น ไม่รู้สึกถูกลงโทษอย่างรุนแรงจนเกลียดสิ่งนั้นไปเลย นอกจากนี้ เมื่อเกิดสถานการณ์ที่อาจทำให้เกิดความขัดแย้งในบ้าน เช่น ลูกไม่กินข้าว ผู้ปกครองควรใส่ใจความสัมพันธ์และความสุขภายในบ้านเป็นหลัก ไม่ควรยึดติดกับความเคร่งครัดจนส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์และความไว้วางใจในครอบครัว ให้มีความยืดหยุ่นและพร้อมเริ่มต้นใหม่เมื่อผิดพลาด เพื่อให้ลูกมองเห็นว่าบ้านคือสถานที่ปลอดภัยและเป็นพื้นที่ให้เรียนรู้และเติบโต สุดท้าย การฝึกวินัยที่ดีคือการผสมผสานระหว่างความรัก ความเข้าใจ และความสม่ำเสมอ เพื่อให้ลูกได้เรียนรู้การยั้งชั่งใจและปฏิบัติตามกติกาอย่างเป็นธรรมชาติ โดยทั้งพ่อแม่และลูกได้มีสุขภาพจิตที่ดีและพร้อมเติบโตไปด้วยกันอย่างมั่นคง