Review of the "through the belly of the dragon" experience, the lake cave is baked! Excited to forget to breathe. Once in a lifetime, must try! ðķðą
Have you ever imagined lying down with a boat and sifting through a strait a few millimeters from the ceiling of the cave?..How would it feel? Tell me, this trip to Trang is not just a tour, it's an encounter with the magic that nature hides! ðŋ
This visit to the cave of Lake Kob gave me a real understanding of the word "living museum." Not only was the excitement of the dragon's belly, but there was something amazing inside:
Art from nature: The stalactites here do not freeze, but they continue to "grow" and change constantly through millions of years of time. âĻ
Mysterious Evolution: This is the home of many rare cave animals, many of which have adapted to have no eyes because they have lived in complete darkness for so long. It is a very rare evolution lesson. ðĶ
The vulnerability to heal: The atmosphere inside the cave is cold and quiet, but hidden by delicacy. This journey made me realize how great nature is, and we should keep him as long as possible. ð
If anyone wants to come through the dragon's belly, I recommend checking the water level first, because if the rainy season, the caves may be closed. If anyone is afraid of the narrow place, try to determine the breath before coming, it will help you pass chilly!
Have your friends ever been through a cave that is excited like this? Or who wants to try to experience this thrill? Tell me if you dare? If this story is useful to everyone, I am very happy.
Go to the full story clip, summarize and digest it in less than three minutes at Tiac. @ pd.niranam
And other channels, Facebook and YouTube.
Anonymous duck, pasted. Niranam.
# Lake Lake Cave # Trang travel # Unseeded Thailand # Travel review # Fantastic nature
āļāļĢāļ°āļŠāļāļāļēāļĢāļāđāļĨāļāļāļāđāļģāđāļĨāđāļāļēāļāļāļāļāļąāđāļāļāļīāđāļĻāļĐāļĄāļēāļāđāļāļĢāļēāļ°āđāļĢāļēāļāđāļāļāļāļāļāļĢāļēāļāđāļāļāļąāļāđāļĢāļ·āļāđāļāļāļđāđāļĨāļ°āđāļĨāļ·āđāļāļāļāļąāļ§āļāđāļēāļāļāđāļāļāđāļāļāļāļĩāđāļĄāļĩāļāļ§āļēāļĄāļŠāļđāļāļāļēāļāđāļāļāļēāļāđāļāļĩāļĒāļāđāļĄāđāļāļĩāđāļĄāļīāļĨāļĨāļīāđāļĄāļāļĢāđāļāđāļēāļāļąāđāļ āļāļ§āļēāļĄāļĢāļđāđāļŠāļķāļāļāļāļāļāļąāđāļāđāļŦāļĄāļ·āļāļāļāļąāļāļ§āđāļēāļāļģāļĨāļąāļāļāļāļāļ āļąāļĒāđāļāđāļĨāļāđāļāđāļāļīāļāļāļĩāđāđāļāđāļĄāđāļāļāđāļ§āļĒāļĄāļāļāđāļāļĨāļąāļāđāļĨāļ°āļāļ§āļēāļĄāļĨāļķāļāļĨāļąāļāļāļĒāđāļēāļāđāļāđāļāļĢāļīāļ āļŠāļīāđāļāļāļĩāđāļāļģāđāļŦāđāļāđāļģāđāļĨāđāļāļēāļāļāļāļāđāļēāļāļĢāļ°āļāļąāļāđāļāļĒāļīāđāļāļāļķāđāļāļāļ·āļāļāļēāļĢāđāļāđāđāļŦāđāļāļŦāļīāļāļāļāļāļŦāļīāļāļĒāđāļāļĒāļāļĩāđāļĒāļąāļāļāļāđāļāļĢāļīāļāđāļāļīāļāđāļāļāļĒāđāļēāļāļāđāļēāđ āļāļēāļĄāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļāļī āļāļĩāđāļĒāđāļģāđāļāļ·āļāļāđāļŦāđāđāļĢāļēāļĢāļđāđāļ§āđāļēāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļāļīāļĄāļĩāļāļĨāļąāļāđāļĨāļ°āļāļ§āļēāļĄāļāļāļāļēāļĄāļāļĩāđāļāđāļāļāļĢāļąāļāļĐāļēāļāļĒāđāļēāļāļĒāļīāđāļ āļāļĩāļāļāļąāđāļāļ āļēāļĒāđāļāļāđāļģāļĒāļąāļāđāļāđāļāļāđāļēāļāļāļāļāļŠāļąāļāļ§āđāļāđāļģāļāļāļīāļāļāļīāđāļĻāļĐāļāļķāđāļāļ§āļīāļ§āļąāļāļāļēāļāļēāļĢāļāļāđāļĄāđāļĄāļĩāļāļ§āļāļāļēāđāļāļ·āđāļāļāļĢāļąāļāļāļąāļ§āđāļāļāļĩāđāļĄāļ·āļ āđāļāđāļāļāļ§āļēāļĄāļĢāļđāđāļāļēāļāļ§āļīāļāļĒāļēāļĻāļēāļŠāļāļĢāđāļāļĩāđāļāđāļēāļāļ·āđāļāļāļēāļāļ·āđāļāđāļāđāļĨāļ°āļŠāļĢāđāļēāļāđāļĢāļāļāļąāļāļāļēāļĨāđāļāđāļŦāđāđāļĢāļēāļāļĒāļēāļāđāļĢāļĩāļĒāļāļĢāļđāđāđāļĨāļ°āļāļāļāđāļāļāļŠāļīāđāļāļĄāļĩāļāļĩāļ§āļīāļāđāļŦāļĨāđāļēāļāļĩāđ āļŠāļģāļŦāļĢāļąāļāļāļēāļĢāđāļāļĢāļĩāļĒāļĄāļāļąāļ§ āļāļĄāđāļāļ°āļāļģāđāļŦāđāđāļāđāļāļŠāļ āļēāļāļāđāļģāđāļāļāđāļģāļāđāļāļāļāļāļāđāļāļīāļāļāļēāļ āđāļāļĢāļēāļ°āļāđāļēāļāļāļāļāļŦāļāļąāļāļāđāļģāļāļ°āļŠāļđāļāđāļĨāļ°āļāļēāļāļāļīāļāļāđāļģāđāļĄāđāđāļŦāđāđāļāđāļēāļāļĄāđāļāđ āļāļāļāļāļēāļāļāļĩāđ āļāļēāļĢāļāļķāļāļāļģāļŦāļāļāļĨāļĄāļŦāļēāļĒāđāļāļāđāļāļāļāđāļ§āļĒāđāļŦāđāđāļĢāļēāļāļ§āļāļāļļāļĄāļāļ§āļēāļĄāļāļĨāļąāļ§āđāļĨāļ°āļāđāļēāļāļāđāļāļāđāļāļāđāļāđāļāļĒāđāļēāļāļĢāļēāļāļĢāļ·āđāļ āļāļģāđāļŦāđāļāļēāļĢāļāļāļāļ āļąāļĒāļŠāļāļļāļāđāļĨāļ°āļāļĨāļāļāļ āļąāļĒāļĄāļēāļāļāļķāđāļ āļŠāļļāļāļāđāļēāļĒāđāļĨāđāļ§ āļāļēāļĢāļāļāļāļ āļąāļĒāļāļĢāļąāđāļāļāļĩāđāđāļĄāđāđāļāļĩāļĒāļāđāļāđāđāļāđāļāļāļ§āļēāļĄāļāļ·āđāļāđāļāđāļāļāļĩāđāļĨāļ·āļĄāļŦāļēāļĒāđāļ āđāļāđāļĒāļąāļāđāļāđāļāļāļāđāļĢāļĩāļĒāļāļŠāļģāļāļąāļāđāļāļĩāđāļĒāļ§āļāļąāļāļāļ§āļēāļĄāđāļāļĢāļēāļ°āļāļēāļāļāļāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļāļīāđāļĨāļ°āļāļ§āļēāļĄāļĢāļąāļāļāļīāļāļāļāļāļāļĩāđāđāļĢāļēāļāļ§āļĢāļĄāļĩāļāđāļāđāļĨāļāđāļāļāļĩāđ āđāļāļĢāļāļĩāđāļāļāļāļāđāļāļāđāļāļĩāđāļĒāļ§āđāļāļīāļāļāļāļāļ āļąāļĒāđāļĨāļ°āļāļĒāļēāļāļŠāļąāļĄāļāļąāļŠāļāļ§āļēāļĄāļĄāļŦāļąāļĻāļāļĢāļĢāļĒāđāđāļāđāļāļīāļāđāļāļāļĢāļąāļ āđāļāļ°āļāļģāđāļĨāļĒāļ§āđāļēāļāđāļģāđāļĨāđāļāļēāļāļāļāļāļ·āļāļāļļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļĩāđāļāđāļāļāđāļĄāđāļāļĨāļēāļ!












































































