ใกล้กันจนดูแคลน

เคยไหมที่รู้สึกว่าในความสัมพันธ์ของเรากับคนรักใกล้กันแค่เอื้อมแต่ก็ยังมีความรู้สึกเหมือนไม่ได้รับความใส่ใจเท่าไหร่ บางครั้งเห็นคู่รักคนอื่นเดินจับมือกันไปเที่ยว หรือมอบของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ในโอกาสพิเศษ ก็อดรู้สึกอิจฉาไม่ได้ ประสบการณ์ส่วนตัวที่อยากแบ่งปันคือ ความรักไม่ได้วัดกันที่ความห่างไกลหรือใกล้ชิดเสมอไป แต่คือคุณภาพและความตั้งใจของเวลาและความรู้สึกที่มีต่อกัน ตอนที่เรารู้สึกว่าเราโดนดูแคลน บางทีอาจเป็นสัญญาณที่บอกให้เราต้องสื่อสารและแสดงออกความต้องการของตัวเองมากขึ้น สิ่งที่ช่วยให้ความรู้สึกนี้ดีขึ้นคือ การหันมาพูดคุยอย่างเปิดใจกับคนรัก บอกเล่าความรู้สึกของเราและฟังความคิดเห็นของเขา บางทีเราก็อาจเข้าใจความพยายามของอีกฝ่ายมากขึ้น หรือหาหนทางปรับเปลี่ยนเล็กๆ น้อยๆ เพื่อสร้างช่วงเวลาพิเศษร่วมกัน อีกเรื่องที่สำคัญคือการมองเห็นคุณค่าของตัวเอง ไม่เปรียบเทียบกับความสัมพันธ์ของคนอื่น เพราะแต่ละคู่ก็มีวิธีการแสดงออกความรักต่างกัน ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความพอใจและความสุขของแต่ละคนในความสัมพันธ์นั้นๆ สุดท้ายนี้ อยากให้จำไว้ว่า ไม่ว่าความรักจะเป็นอย่างไร ความจริงใจและการให้เกียรติอีกฝ่ายคือพื้นฐานที่สำคัญที่สุด ถ้าเรารักและเคารพตัวเอง ความสัมพันธ์ก็จะเติบโตไปในทางที่ดีได้แน่นอน