จากประสบการณ์ในฐานะผู้ที่ติดตามสถานการณ์ทางการเมืองและสังคมไทยอย่างใกล้ชิด ผมเห็นได้ชัดว่าปัญหาของรัฐล้มเหลวไม่ได้เกิดขึ้นเพียงแค่ความขัดแย้งภายนอกเท่านั้น แต่เป็นปัญหาระยะยาวที่เกิดจากการสะสมของอำนาจที่ถูกกินรวบโดยกลุ่มคนจำนวนน้อยในระบบรัฐพันลึก ระบบนี้ไม่ได้เปิดโอกาสให้เสียงส่วนใหญ่ได้มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจสำคัญ ๆ ของประเทศ ซึ่งส่งผลให้การแก้ไขปัญหาสังคมหรือการพัฒนาประเทศถูกเบี่ยงเบนไปจากเป้าหมายที่แท้จริง ผมเห็นว่าการเรียกร้องความโปร่งใสและการตรวจสอบอำนาจของประชาชนเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งระบอบหน้าด้านที่กล่าวถึง มักทำให้กลุ่มอำนาจเหล่านี้มีความมั่นใจในการทำธุรกิจหรือแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวโดยไม่เกรงกลัวต่อผลกระทบต่อส่วนรวม "รวยไม่ไหวแล้ว" จึงไม่ใช่แค่คำพูดที่สื่อถึงความมั่งคั่ง แต่เป็นสัญญาณเตือนถึงการกระจุกตัวของทรัพยากรและอำนาจที่บั่นทอนโอกาสของคนส่วนใหญ่ในสังคม ด้วยเหตุนี้ การรับรู้และการมีส่วนร่วมของประชาชนในการติดตามและฟังเสียงเหล่านี้จึงมีความสำคัญมาก เพราะเป็นกุญแจหลักที่จะช่วยเปิดทางให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริงในระบบการเมืองของประเทศเรา